Η απόρρητη έκθεση Τόμσεν για την Ελλάδα

Την άμεση ανάγκη να υπάρξει υψηλή συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, ώστε αυτό να μειωθεί κατά 100 δισεκατομμύρια ευρώ, επισημαίνει η έκθεση αξιολόγησης που παρέδωσε ο Π. Τόμσεν στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.


Προστίθεται ότι στην περίπτωση που χρειαστεί ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πρέπει να διασφαλιστεί «η ιδιωτική διοίκησή τους».

Η συνεδρίαση του ΔΣ, κατά την οποία αναμένεται να αποφασιστεί η εκταμίευση της έκτης δόσης, έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί αύριο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, καθώς η 165σέλιδη έκθεση είναι απόρρητη μέχρι τη Δευτέρα, το Ταμείο καλεί «τις ευρωπαϊκές και τις ελληνικές αρχές να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την επίτευξη του στόχου αυτού» -εννοεί την καθολική συμμετοχή των ιδιωτών-, καθώς χωρίς το γενναίο «κούρεμα» το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο.

Πηγή που γνωρίζει το παρασκήνιο εξέφρασε φόβους ότι «υπάρχουν δεύτερες σκέψεις ανάμεσα σε αξιωματούχους της ελληνικής κυβέρνησης», και προειδοποίησε πως το «κούρεμα» είναι αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας των Βρυξελλών.

Η πηγή ανέφερε ότι στην αξιολόγηση του Προσωπικού (Staff Appraisal) «αναγνωρίζεται ότι η Ελλάδα έχει κάνει εντυπωσιακά βήματα στην υλοποίηση του προγράμματός της, ιδιαίτερα όσον αφορά τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, και αυτό παρά τη σοβαρή μείωση του ΑΕΠ το 2010 και το 2011».

Σύμφωνα με την πηγή, στην έκθεση αναφέρεται ότι:
«Το πρόγραμμα έχει εισέλθει σε μία δύσκολη καμπή. Η ύφεση είναι μεγαλύτερη απ' ό,τι είχε προβλεφθεί αρχικά, το επενδυτικό κλίμα δεν έχει βελτιωθεί, και η κρίση χρέους έχει συμπαρασύρει και άλλες χώρες της Ευρωζώνης».

Προστίθεται ότι «υπάρχει αβεβαιότητα αναφορικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης και σχετικά με την έκβαση του PSI. Πρέπει να υπογραμμιστεί όμως ότι οι αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου αποτελούν απάντηση στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και πρέπει οπωσδήποτε οι αποφάσεις αυτές να υλοποιηθούν». Υπογραμμίζεται ότι αποτελεί ύψιστη ανάγκη η αυξημένη συμμετοχή των τραπεζών στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, ώστε η μείωση να αγγίξει το προβλεπόμενο ποσό των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Φοροσαφάρι
Ο κ. Τόμσεν υποστηρίζει ότι η άμεση πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές αρχές αφορά τον φορολογικό τομέα. Σημειώνει ότι η μείωση των φορολογικών εσόδων, λόγω και της κάμψης της οικονομικής δραστηριότητας, απαιτεί σημαντικές προσπάθειες για να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι.

Σύμφωνα με την πηγή, ο αξιωματούχος του ΔΝΤ υποστηρίζει στο κείμενό του ότι:
«Πρέπει να επιταχυνθεί ο ρυθμός υλοποίησης των διαρθρωτικών και θεσμικών φορολογικών μεταρρυθμίσεων και χαιρετίζονται προς αυτήν την κατεύθυνση τα νέα μέτρα που υιοθέτησε η κυβέρνηση στα πλαίσια του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και του προϋπολογισμού του 2012. Χαιρετίζεται και η πρωτοβουλία των ελληνικών αρχών να ζητήσουν τεχνική βοήθεια για την αποτελεσματικότερη υλοποίηση του προγράμματος. Χωρίς αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να πετύχει τους στόχους της. (Γι' αυτό) είναι επιτακτική ανάγκη να αναδιαρθρωθούν οι φοροεισπρακτικές υπηρεσίες στο πλαίσιο μιας μεταρρυθμιστικής στρατηγικής και να συρρικνωθεί ο ευρύτερος δημόσιος τομέας».

Σύμφωνα πάντα με την πηγή, στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι «η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι μία άλλη πρόκληση. Η ύφεση και το PSI θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο τις τράπεζες, αλλά με βάση τις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου οι ελληνικές τράπεζες μπορεί να ανακεφαλαιοποιηθούν και θα είναι σημαντικό να εφαρμοστεί η στρατηγική αυτή κατά τρόπο που θα διασφαλίζει την ιδιωτική διοίκηση των τραπεζών αυτών».

Στην έκθεση χαιρετίζεται επίσης «η στήριξη της ρευστότητας των τραπεζών από την ΕΤΚ και την Τράπεζα της Ελλάδος». Το ΔΝΤ προτρέπει την Τράπεζα της Ελλάδος να προετοιμαστεί για να παράσχει περισσότερες εγγυήσεις στις τράπεζες μετά την ολοκλήρωση του PSI. Αναφέρεται ακόμα ότι «σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο θα πρέπει οι τράπεζες να απεξαρτηθούν από τα έκτακτα μέτρα στήριξης (exceptional support) της ΕΤΚ και της Τράπεζας της Ελλάδος».

Αναφορικά με τις ιδιωτικοποιήσεις, στην έκθεση επισημαίνεται η σημασία της προώθησής τους για να επιτευχθούν οι στόχοι του προγράμματος και η μείωση του δημόσιου χρέους, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες της αγοράς και τους τεχνικούς περιορισμούς.

Ο κ. Τόμσεν γράφει και τα εξής: «Η Ελλάδα δεν έχει ακόμα καταφέρει να συγκεντρώσει μια κρατική μάζα μεταρρυθμίσεων, ώστε να βελτιωθεί το επενδυτικό κλίμα. Οι τιμές εξακολουθούν να είναι υψηλές και αυτό παρεμποδίζει τις εξαγωγές, υπάρχουν ακόμα δυσκαμψίες στην αγορά εργασίας, και είναι πλέον επιτακτική ανάγκη η πλήρης απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων και η ενίσχυση των στρατηγικών της ανάπτυξης».

Σύμφωνα με πληροφορίες έχουν αρχίσει ήδη να εκδηλώνονται αντιδράσεις από μέλη του ΔΣ του ΔΝΤ, που πιστεύουν ότι «κάτι δεν πάει καλά». Είναι σημαντικό ότι τα μέλη του ΔΣ στρέφουν τα βέλη τους προς τις μεγάλες χώρες της Ευρωζώνης αλλά και προς τα μέλη της τρόικας και όχι προς την Ελλάδα. Οι αντιπρόσωποι που εκφράζουν αντιρρήσεις ετοιμάζονται να δημιουργήσουν δύσκολες συνθήκες για τον κ. Τόμσεν και την ομάδα του, δήλωσε η πηγή.

Ο κ. Τόμσεν απονέμει εύσημα στο οικονομικό επιτελείο επειδή, όπως τονίζει, «συνολικά οι ελληνικές αρχές κατάφεραν να θέσουν ξανά το πρόγραμμα σε τροχιά (on truck), αν και παραμένουν υψηλοί κίνδυνοι στην εφαρμογή του, όπως η επιδείνωση του κλίματος στην Ευρωζώνη. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να υλοποιηθεί το πρόγραμμα για να ελαστικοποιηθούν οι κίνδυνοι αυτοί (risks)» υπογραμμίζεται στην έκθεση του κ. Τόμσεν.

Το δολάριο ως εθνικό νόμισμα της Ελλάδας

Για την αντικατάσταση του ευρώ από το δολάριο στην Ελλάδα και άλλες χώρες προετοιμάζονται οι ΗΠΑ. Τι προβλέπει μελέτη της FED. Τα οφέλη, το "κούρεμα" και οι κίνδυνοι. Πώς η πολιτική της Μέρκελ οδηγεί στην έξοδο από το ευρώ

Σχέδιο υιοθέτησης του δολαρίου ως εθνικού νομίσματος της Ελλάδας, έχουν στο συρτάρι τους οι ΗΠΑ, με στόχο την ευθεία αντικατάσταση του ευρώ, σε περίπτωση εξόδου από την ευρωζώνη.

Όπως αποκαλύπτει το περιοδικό "Επίκαιρα", οι Αμερικανοί βλέποντας ότι η στάση της Γερμανίας οξύνει τον ευρωσκεπτικισμό και οδηγεί σε φαύλο κύκλο είναι έτοιμοι να προωθήσουν περαιτέρω την διείσδυσή τους στην Ευρώπη.

Έτσι, σύμφωνα με το περιοδικό, ομάδα εργασίας του Τμήματος Νομισματικής Πολιτικής της Κεντρικής Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών (FED) έχει επεξεργαστεί σχέδιο 74.000 λέξεων που προβλέπει την αντικατάσταση του ευρώ από το δολάριο ως εθνικού νομίσματος στα κράτη που τυχόν βρεθούν εκτός.

Τι προβλέπει το σχέδιο. Η "νέα δραχμή"

Σύμφωνα με τη μελέτη της FED, σε περίπτωση που η Ελλάδα βγει από το ευρώ, προκειμένου να μην οδηγηθεί στο χάος, θα πρέπει να εφαρμόσει ένα σχέδιο σύνδεσης (pegging) της "νέας δραχμής" με το αμερικανικό δολάριο.

Η Ελλάδα θα υιοθετήσει για πέντε χρόνια το αμερικανικό δολάριο ως de facto εθνικό νόμισμα και παράλληλα θα υπάρχει η "νέα δραχμή",  η οποία δεν θα κυκλοφορεί, αλλά θα χρησιμοποιείται στη σύναψη συμφωνιών Swap μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ, με αρχική ισοτιμία πχ 30 προς 1.

Σύμφωνα με το περιοδικό "Επίκαιρα" που επικαλείται την μελέτη του Τμήματος Νομισματικής Πολιτικής της FED, το πρώτο αποτέλεσμα μιας τέτοιας μετάβασης από το ευρώ στο δολάριο, θα ήταν μια σημαντική υποτίμηση του ευρώ μέχρι και 50%, ιδιαίτερα αν υπάρξει έξοδος από την ευρωζώνη και άλλων χωρών.

Η δεύτερη επίπτωση, θα είναι ότι, λόγω της υποτίμησης του ευρώ, θα μειωθεί η δολαριακή αξία, του οφειλόμενου σε ευρώ ελληνικού χρέους.

Όπως αναφέρουν τα "Επίκαιρα", αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις για το εύρος της υποτίμησης του ευρώ, το ελληνικό χρέος θα μειωθεί, χωρίς να γίνει άλλο "κούρεμα" και χωρίς να δημιουργηθεί πιστωτικό γεγονός.

Τρίτον, η FED θα παράσχει χρηματοοικονομική στήριξη στην Ελλάδα, παρέχοντας δάνεια με χαμηλό επιτόκιο.

Τέταρτον, η Τράπεζα της Ελλάδος θα προβεί στην έκδοση της "νέας δραχμής", που όπως αναφέραμε παραπάνω θα χρησιμοποιείται για ανταλλαγές και συμφωνίες Swap.

Επίσης, κατά τη διάρκεια της 5ετούς μεταβατικής περιόδου, η FED θα καλύπτει τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας και τα ελλείμματα του προϋπολογισμού με κεφάλαια που θα έχουν γίνει Swap με "νέες δραχμές".

Τέλος, μετά από 5 χρόνια, η μελέτη προβλέπει την κυκλοφορία της "νέας δραχμής" στην αγορά.

Πλήρης πολιτική εξάρτηση

Η μελέτη, όπως είναι φυσικό "βλέπει" μόνο οφέλη, αναφέροντας ακόμη την ανάκτηση της αξιοπιστίας της Ελλάδας, την προσέλκυση αμερικανικών επενδύσεων και τουριστών και την ενίσχυση της διπλωματικής στήριξης από τις ΗΠΑ σε μια σειρά "καυτά" θέματα, όπως η ΑΟΖ.

Ωστόσο, αν το σχέδιο επαληθευτεί, η πολιτική εξάρτηση της Ελλάδας από τις ΗΠΑ θα είναι πολλαπλάσια χωρίς μάλιστα να υπάρχει ευρωπαϊκό αντίβαρο, με ό,τι αυτό σημαίνει για τη θέση της χώρας στην περιοχή, αλλά και τις αντιδράσεις στο εσωτερικό.

Από την άλλη, η πολιτική που προωθεί η Άνγκελα Μέρκελ, οδηγεί και πάλι στην "γερμανοποίηση" της Ευρώπης, με αλλαγή των συνθηκών και περαιτέρω εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας.

Και στις δύο περιπτώσεις η Ελλάδα κινδυνεύει να μετατραπεί σε οικονομικό προτεκτοράτο.

Πώς να προστατέψετε τα χρήματά σας από μια χρεοκοπία

1) Πώς να προστατέψετε τα χρήματά σας από μια χρεοκοπία...
Τι θα συμβεί αν η Ελλάδα δεν καταφέρει να ελέγξει τη χρεοκοπία και καταρρεύσει τους προσεχείς μήνες; Αρκούν οι «πατριωτικές» κορώνες για να εξασφαλίσουν τις συντάξεις των γερόντων και τις οικονομίες μιας ζωής των ανθρώπων της εργασίας;

Σχεδόν βέβαιο είναι πως οι σοσιαλιστικές «κορώνες», από κοινού με τις  ψευδαισθήσεις  πως το προνόμιο  της εκτύπωσης κάποιου νομίσματος χωρίς αξία αρκεί για την ευημερία, θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερο χάος και ανέχεια. Τα είδαμε στη σοβιετία παλιότερα  και τα βλέπουμε στην Κορέα και τη Βενεζουέλα τα αποτελέσματα...

Οι ανόητοι ακροδεξιοί που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος με τις θεωρίες συνωμοσίας και τον λαϊκισμό τους, είναι πιθανότερο όταν βρεθούν προ της αδυναμίας να εκπληρώσουν τις υποσχέσεις, να επιλέξουν να φύγουν προς τα μπρος, όπως έκανε το 1897 ο πομφόλυγας του λαϊκού πατριωτισμού Δηλιγιάννης ή η Χούντα το ’74 στην Κύπρο. Πάντα η ανοησία και κούφιος πατριωτισμός καταλήγουν σε εθνικές καταστροφές...

Τα  καταφύγια
Τα ασφαλή καταφύγια περιουσιακών στοιχείων ποικίλουν ανάλογα την συγκυρία και την εποχή.

Εγκύκλιος για την εργασιακή εφεδρεία

- Αποχωρούν όταν απομένουν δύο έτη πριν τη συμπλήρωση της 35ετιας
- Ολες οι προϋποθέσεις των εμπλεκόμενων ταμείων ασφάλισης
- Και το μόνιμο προσωπικό που ασφαλίζεται στο ΙΚΑ μπαίνει σε εφεδρεία
- Ορια και οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης των ταμείων ΙΚΑ, ειδικών ταμείων, ΕΤΑΠ ΜΜΕ

Οι δημόσιοι υπάλληλοι με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, αλλά και το μόνιμο προσωπικό που ασφαλίζεται στο ΙΚΑ, θα τεθούν σε εργασιακή εφεδρεία εάν συντρέξουν στο πρόσωπό τους οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης για λήψη πλήρους σύνταξης, που αντιστοιχούν σε τριάντα πέντε (35) χρόνια ασφάλισης, εφόσον το δικαίωμα αυτό αποκτάται σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις μέχρι και την 31.12.2013.

Οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι τίθενται αυτοδικαίως, με την παρέλευση εντός μηνός από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, σε εργασιακή εφεδρεία και μέχρι την κατά την προηγούμενη παράγραφο λύση της σχέσης εργασίας τους.

Στην περίπτωση που για τη συνταξιοδότηση ενός υπαλλήλου υπάρχει προϋπόθεση και η συμπλήρωση του ορίου ηλικίας, σύμφωνα με τον ασφαλιστικό ταμείο, τότε θα πρέπει ταυτοχρόνως να υπολείπονται δύο χρόνια από τη συμπλήρωση του συγκεκριμένου ορίου ηλικίας. 

Στην εγκύκλιο διευκρινίζεται πως άμεση-πλήρη συνταξιοδότηση με 35 (ή παραπάνω) έτη ασφάλισης αμέσως μετά την αυτοδίκαιη λύση της σύμβασης εργασίας ή της υπαλληλικής σχέσης , απαιτείται κατά τη λύση της να έχουν συμπληρώσει τα ανωτέρω πρόσωπα αθροιστικά τόσο το όριο ηλικίας ( όπου αυτό απαιτείται), όσο και τον χρόνο ασφάλισης που απαιτούνται για άμεση λήψη πλήρους σύνταξης που αντιστοιχεί σε 35 χρόνια ασφάλισης μέχρι και την 31.12. 2013.

Το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης καθώς και οι ημέρες ασφάλισης, όπως διαμορφώνονται για τα έτη 2011, 2012 και 2013 αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα : 

ΕΤΟΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ 10.500 Η.Ε. (*)	ΗΜΕΡΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ	ΟΡΙΟ ΗΛΙΚΙΑΣ
2011	10.800	58
2012	11.100	59
2013	11.400	60

(*) Όταν ο εργαζόμενος συμπληρώνει τις 10.500 ημέρες ασφάλισης , κατοχυρώνει τις προυποθέσεις συνταξιοδότησης (ημέρες ασφάλισης και όριο ηλικίας ) του έτους συμπλήρωσης των 10.500 ημερών ασφάλισης. Παράδειγμα : ασφαλισμένος που συμπληρώνει τις 10.500 ημέρες ασφάλισης το 2011, κατοχυρώνει τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης του έτους αυτού (ήτοι 10.800 και 58ο έτος)

Παραδείγματα :

α) Εργαζόμενος με σχέση εργασίας ΙΔΑΧ που την 31.10.2010 έχει συμπηρώσει 10.500 ημέρες πραγματικής ασφάλισης στο κοινό καθεστώς του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και κατά την ίδια ημερομηνία είναι 57 ετών. Με δεδομένο ότι εντός του 2011 έχει συμπληρώσει και το απαιτούμενο όριο ηλικίας (δηλαδή 58ο) , η σύμβαση εργασίας του ανωτέρω λύεται αυτοδικαίως .

β) Εργαζόμενος με σχέση εργασίας ΙΔΑΧ που την 27η/10/2011 έχει συμπληρώσει 10.500 ημέρες ασφάλισης στο κοινό καθεστώς του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και κατά το ίδιο έτος είναι 56 ετών. Ο ανωτέρω – με δεδομένο ότι συμπληρώνει τις απαιτούμενες για κατοχύρωση 10.500 ημέρες ασφάλισης εντός του 2011- έχει κατοχυρώσει τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης του έτους 2011 (ως ο πίνακας ανωτέρω) . Δεδομένου ότι συμπληρώνει αυτές αθροιστικά μέχρι 31/12/2013 , τίθεται σε εργασιακή εφεδρεία και μέχρι την αθροιστική συμπλήρωσή τους (στο παράδειγμά μας μέχρι 27/10/2013, όταν συμπληρώνει το απαιτούμενο 58ο έτος).

γ) Εργαζόμενος με σχέση εργασίας ΙΔΑΧ που την 27.10.2011 έχει 10.500 ημέρες ασφάλισης και είναι 54 ετών
Με δεδομένα ότι : α) σύμφωνα με τον ανωτέρω πίνακα το έτος 2011 απαιτούνται 10.500 ημέρες ασφάλισης και 58ο έτος της ηλικίας και β) ο ανωτέρω μέχρι 31.12.2013 δεν συμπληρώνει το απαιτούμενο όριο ηλικίας (58ο) δεν τίθεται σε εργασιακή εφεδρεία

δ) Εργαζόμενη με σχέση εργασίας ΙΔΑΧ που την 27/10/2011 έχει συμπληρώσει 10.000 ημέρες εργασίας (και κατά τη συμπλήρωση των 5.500 ημερών ασφάλισης είχε ανήλικο παιδί )και είναι 54 ετών. Επειδή έχει κατοχυρώσει δικαίωμα συνταξιοδότησης ως μητέρα ανήλικου τέκνου (δηλαδή στο 55ο έτος της ηλικίας) , ενώ παραλληλα μέχρι 31.12.2013 συμπληρώνει και τα 10.500 ημέρες ασφάλισης (σύμφωνα με το άρθρο 34 η σύνταξη πρέπει να αντισοιχεί στα 35 έτη) , η εργαζόμενη αυτή τίθεται σε εργασιακή εφεδρεία μέχρι τη συμπλήρωση των 10.500 ημερών ασφάλισης και αμέσως μετά λύεται αυτοδικαίως η σχέση ΙΔΑΧ συνταξιοδοτούμενη από το κοινό καθεστώς του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ με 35 έτη ασφάλισης.

Οι συνταξιοδοτούμενοι λόγω 35ετίας που έχουν πραγματοποιήσει τουλάχιστον 7.500 ημέρες εργασίας στον Κανονισμό Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.

Το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης καθώς και οι ημέρες ασφάλισης , όπως διαμορφώνονται για τα έτη 2011, 2012 και 2013 αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα :

ΕΤΟΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ 10.500 Η.Ε. (*)	ΗΜΕΡΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ	ΟΡΙΟ ΗΛΙΚΙΑΣ ΠΛΗΡΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ
2011	10.500 ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ 7500 ΣΤΟΝ ΚΒΑΕ	55 & 9μήνες
2012	10.500 ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ 7.500 ΣΤΟΝ ΚΒΑΕ	56 & 6 μήνες
2013	10.500 ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ 7.500 ΣΤΟΝ ΚΒΑΕ	57 & 3 μήνες

(*) Όταν ο εργαζόμενος συμπληρώνει τις 10.500 ημέρες ασφάλισης , κατοχυρώνει τις προυποθέσεις συνταξιοδότησης (ημέρες ασφάλισης και όριο ηλικίας ) του έτους συμπλήρωσης των 10.500 ημερών ασφάλισης. Παράδειγμα : ασφαλισμένος που συμπληρώνει τις 10.500 ημέρες ασφάλισης το 2011, κατοχυρώνει τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης του έτους αυτού (ήτοι 10.500 και 55ο έτος και 9 μήνες). 

Οι πραγματικοί υπεύθυνοι για την κρίση

Καθώς η μεγαλύτερη οικονομική κρίση που έχει πλήξει τον κόσμο από την εποχή του περίφημου οικονομικού κραχ του 1929 συνεχίζεται, ξεγυμνώνοντας όλες τις οικονομικές πολιτικές των τελευταίων 20 χρόνων, παρατηρούμε ότι κανένας δεν αναφέρεται και στο ποιοι συγκεκριμένα ευθύνονται γι αυτή. Επειδή όμως στην Ελλάδα θα αργήσει ακόμα να καταδειχθεί κάτι τέτοιο, διαβάστε ένα πολύ καλό άρθρο που δημοσιεύτηκε παλαιότερα στο TEMPO NEWS και αναφέρεται στις συγκεκριμένες πολιτικές ευθύνες κομμάτων και πολιτικών της Αμερικής, της χώρας δηλαδή από όπου ξεκίνησε η κρίση. 

Η μεγάλη πλειοψηφία των Αμερικανών φαίνεται μάλλον να αγνοεί πλήρως το ποιος εν τέλει ευθύνεται για την εξέλιξη αυτή. Και παρόλο που η προσοχή της κοινής γνώμης δεν είναι εύκολο να αποσπάται μακριά από τα οικονομικά προβλήματα που ταλανίζουν τον κόσμο, τα μεγάλα ΜΜΕ συνεχίζουν να αποφεύγουν να εστιάζουν στους πραγματικούς υπεύθυνους. Αυτούς δηλαδή τους λίγους προνομιούχους που κρύβονται στις σκιές και που κατάφεραν να διχάσουν την μεσαία τάξη σε έχοντες και μη. Αντί λοιπόν να αποκαλύψουν την γυμνή αλήθεια, ότι δηλαδή η παρούσα οικονομική κρίση οφείλεται κυρίως στη καταστροφική δράση αλλά και στην αδράνεια των δυο πολιτικών σχηματισμών της χώρας κατά τα τελευταία 20 χρόνια, οι φωστήρες των μεγάλων ΜΜΕ την αγνοούν επιδεικτικά. 

Ούτε κουβέντα δεν ακούγεται για την τεράστια απάτη, από τους μεγαλόσχημους δημοσιογράφους και αναλυτές που όμως αμείβονται με εκατομμύρια δολάρια από τους «σπόνσορές» τους. 

Οι συνθήκες που καθόρισαν την σημερινή κρίση ξεκίνησαν από την εποχή που αποφασίστηκε η επιτάχυνση της «απορύθμισης» στις χρηματιστηριακές και οικονομικές αγορές. Η ακριβής ημερομηνία δεν είναι εύκολο να εντοπιστεί αλλά τα πρόσωπα κλειδιά είναι γνωστά. Ο Bill Κλίντον, Δημοκρατικός Πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Sanford Weill, Διευθύνων Σύμβουλος της Citigroup, ο Robert Rubin του επενδυτικού ομίλου Goldman Sacks αλλά και Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ και ο Phil Gramm Ρεπουμπλικανός Γερουσιαστής από το Τέξας. Οι παραπάνω συμμετείχαν ενεργά στην ανάκληση του νομοσχεδίου Glass-Steagall Act (GSA) θέτοντας έτσι τα θεμέλια για την μη διαφανή χειραγώγηση των επενδυτικών δραστηριοτήτων, αρχής γενομένης το 1999. Η κίνηση αυτή επέτρεψε στους πολιτικά δικτυωμένους ανθρώπους και επιχειρήσεις (όπως η Citigroup) να κατορθώσουν να συσσωρεύσουν τεράστιες περιουσίες σχεδιάζοντας και βγάζοντας στην αγορά τυχοδιωκτικά επενδυτικά προϊόντα τα οποία πλέον ήταν μη ελεγχόμενα από το κράτος. 

Η ανάκληση λοιπόν του Glass-Steagall Act είναι χωρίς καμιά αμφιβολία η κύρια αιτία της σημερινής παγκόσμιας κρίσης. Μια κίνηση που «επέτρεψε σε χαλαρά οργανωμένους οικονομικούς ομίλους να κυριεύσουν και να κυριαρχήσουν αναλαμβάνοντας πλήρως τον έλεγχο των οικονομικών, πολιτιστικών και πολιτικών παραμέτρων της οικονομικής πολιτικής της χώρας. » Βασικοί συμμέτοχοι σε αυτήν την κίνηση είναι και οι μεγάλοι ειδησεογραφικοί οργανισμοί. Αλλά τι μπορεί να περιμένει κανείς από αυτούς όταν είναι πασίγνωστος ο έλεγχος που ασκούν επάνω τους οι διεθνείς οικονομικοί κολοσσοί οι οποίοι χρηματοδοτούν φερέφωνα και στα δυο κόμματα συνεχίζοντας να «παίζουν το βιολί τους» ενώ η Ρώμη καίγεται;

Για παράδειγμα, το δίκτυο NBC ανήκει στην General Electric, το CBS στην Westinghouse, το ABC στη Disney, το CNN στην Time Warner και το Fox News είναι ιδιοκτησίας του News Corporation τουRupert Μurdock. 

Οι επιδέξιες τακτικές εξαπάτησης που χρησιμοποιούν αυτοί οι Οργανισμοί ελέγχοντας κατά το δοκούν την γενικότερη πληροφόρηση της κοινής γνώμης της χώρας είναι απίστευτες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η τελείως παθητική παρουσίαση εκ μέρους των ΜΜΕ για το πώς η NAFTA, που είναι και η κατ`εξοχήν αντιεργατική και πλέον καταστροφική για τον μέσο πολίτη νομοθεσία σε ισχύ, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια τεράστια οικονομική αποτυχία. Ούτε λέξη δεν ξεστόμισαν τα εν λόγω Μέσα για την «ντροπιαστική» συνεργασία μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών στο να περάσει η NAFTA σαν νόμος από το Κογκρέσο. Αν τυχόν το 1999 είχαμε Ρεπουμπλικανική κυβέρνηση και πλειοψηφία στο Κογκρέσο, δεν υπάρχει περίπτωση να τολμούσαν να περάσουν τόσο τη NAFTA όσο και να ανακαλέσουν τη GSA. Μόνο ένας Δημοκρατικός Πρόεδρος και ένα Κογκρέσο ελεγχόμενο από την πλεονεξία των μεγάλων επιχειρήσεων θα το τολμούσε όπως και έκανε τελικά. Ας μην υπάρχει βέβαια η ψευδαίσθηση πως οι Ρεπουμπλικανοί υπερασπίζονται τον εργαζόμενο. Κάθε άλλο. Μόλις οι Δημοκρατικοί άνοιξαν τις πόρτες, οι Ρεπουμπλικανοί έσπευσαν σαν τρελοί να «μπουκάρουν και αυτοί στο κόλπο. » . 

Αφού λοιπόν την μεγάλη ζημιά την έκαναν οι Δημοκρατικοί το 1999, είναι πλέον μάταιο να συζητάμε για την πολιτική του George W. Bush που ακολούθησε στα επόμενα 8 χρόνια. Και σε όλη τη διάρκεια που η Αμερικανική μεσαία και εργατική τάξη δέχονταν τις συνέπειες αυτής της μεθοδευμένης καταστροφικής οικονομικής πολιτικής, τα μεγάλα ΜΜΕ τηρούσαν σιγήν ιχθύος. Η σιωπή όμως αυτή των Μέσων, εξαγοράσθηκε με συμβόλαια και συμφωνίες εκατομμυρίων δολαρίων που έκαναν με τα πραγματικά τους αφεντικά. Όπως αναφέρει ο φιλόσοφος και ψυχολόγος Michael Lerner: «Το κόστος του να παραμένεις σιωπηλός απολαμβάνοντας μεγάλες αμοιβές, είναι να αποδέχεσαι και να συμφωνείς απόλυτα με την παρούσα διανομή του πλούτου και της εξουσίας…» Ο Noam Chomsky περιγράφει τους περίφημους «spin masters» ως αυτούς που «αμείβονται αδρά προκειμένου να υπηρετούν τα διαπλεκόμενα συμφέροντα της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και σχεδιάζοντας τη δημοσιογραφία τους έτσι ώστε να είναι υποστηρικτική του κατεστημένου και να περιορίζει όσο το δυνατόν τις τυχόν διαφωνίες και συζητήσεις για ότι αποφασίζεται…» . 

Αυτό που όμως είναι αστείο αλλά και συνάμα τρομακτικό, είναι το γεγονός ότι οι ίδιες αυτές πολιτικές και εταιρικές δυνάμεις που δημιούργησαν την οικονομική κρίση για λογαριασμό των ολίγων προνομιούχων… είναι οι ίδιες που ακόμη και σήμερα παίρνουν όλες τις κρίσιμες αποφάσεις αναφορικά με την αντιμετώπισή της! Και ποια είναι η προτεινόμενη και γενικά αποδεκτή λύση; Η χορήγηση δισεκατομμυρίων στους ίδιους τους δισεκατομμυριούχους που οργάνωσαν το χάος. Αυτό θυμίζει την περίπτωση του να βοηθάει κανείς κάποιον αλκοολικό αναλαμβάνοντας να πληρώνει για τα ποτά του… Παρεμπιπτόντως, πως νομίζετε ότι θα αντιδρούσε κάποιος book maker απέναντι σε κάποιον που θα αρνείτο να πληρώσει τα χρέη του από τον τζόγο;

Ας εξετάσουμε τώρα τις μεγάλες δυνάμεις που ενεπλάκησαν στην ανάκληση του νομοσχεδίου Glass Steagall Act που ήταν και η απαρχή των όσων οικονομικών δεινών ακολούθησαν. Ο Robert Rubin ήταν ο Υπουργός Οικονομικών του Clinton και συγχρόνως ο κύριος οικονομικός του σύμβουλος. Ήταν μάλιστα αυτός που κατάφερε ώστε η NAFTA να κερδίσει την «πολιτική» προτεραιότητα από την τόσο απαραίτητη αναβάθμιση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας. Ο Rubin ήταν στέλεχος της Goldman Sacks πριν πάει δίπλα στον Πρόεδρο και ο κύριος υπεύθυνος για την προώθηση της NAFTA. Ποιος κέρδισε δις από αυτό; Κυρίως η Goldman Sacks. Τι ακολούθησε; Οικονομική κατάρρευση του Μεξικού. Πως αντιμετωπίσθηκε; Με τεράστια εισροή Αμερικανικών κρατικών δολαρίων στο Μεξικό η οποία εισροή διέσωσε πλήρως τους ξένους επενδυτές όπως την Goldman Sacks! Μια μικρή και σχετικά άγνωστη παράμετρος της NAFTA, επέτρεπε σε ξένες τράπεζες να εξαγοράζουν τις Μεξικανικές. Ο Ρούμπιν λοιπόν, σαν γνήσιος κομπιναδόρος και αφού είχε ήδη επιστρέψει στον ιδιωτικό τομέα και συγκεκριμένα στη Citigroup, διαπραγματεύτηκε και πέτυχε την εξαγορά της μεγαλύτερης τράπεζας του Μεξικού Banamex από την Citigroup για το ποσό των $12. 5 δις. Η μεγαλύτερη όμως επιτυχία του επιτήδειου Rubin ήταν η αναθεώρηση και κατάργηση του νόμου Glass-Steagall Act του 1933 που είχε σχεδιαστεί ακριβώς για να αποτρέπει την κερδοσκοπική χειραγώγηση και την σύγκρουση συμφερόντων που κυριαρχούσε στη Wall Street κατά τη δεκαετία του `20 και που είχαν οδηγήσει στην διαβόητη οικονομική κατάρρευση του 1929. 

Ένας άλλος αρχιτέκτονας της διαπλοκής που συνετέλεσε τα μέγιστα και αυτός στην παραπάνω εξέλιξη είναι και ο Phil Gramm πρώην Γερουσιαστής από το Τέξας. Εισέπραξε ως προεκλογική βοήθεια πάνω από $4 εκατομμύρια και μάλιστα από ασφαλιστικές και κτηματομεσιτικές εταιρείες που πίεζαν για την ανάκληση του GSA. Ο έτερος της «παρέας» είναι ο Sanford Weill που ήταν και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Citigroup. Η κατάργηση του νόμου GSA επέτρεψε την εξέλιξη της εταιρίας του (αξίας πολλών δις) σε ένα από τα πλέον ισχυρά χρηματοοικονομικά σχήματα του πλανήτη. Ήταν αυτός που στη διάρκεια των κρίσιμων διαπραγματεύσεων στο Κογκρέσο κάλεσε προσωπικά τον τότε Πρόεδρο πιέζοντάς τον να μεσολαβήσει. Κάτι που βεβαίως και έγινε. Ο Κλίντον διευκόλυνε τον φίλο του και η συμφωνία τελικά επετεύχθη και τελικά υπογράφηκε στις 2:45 το πρωί. Υπογράφοντας, μάλιστα, ο Πρόεδρος δήλωσε πασιχαρής πως «Η σημερινή είναι μια πολύ καλή ημέρα για την Αμερική. . » Μερικές μόνο ημέρες μετά την υπογραφή της ανάκλησης του συγκεκριμένου νόμου, ο Υπουργός επί των Οικονομικών Ρούμπιν, παραιτείται και αναλαμβάνει ρόλο στενού συνεργάτη του Weill στην Citigroup! Την προηγούμενη χρονιά και όταν ο Weill ενημέρωσε σε κάποια φάση τον Υπουργό Ρούμπιν για μια μελλούμενη συνένωση και ανάπτυξη της Citigroup, αυτός αναφώνησε «Μα έτσι αγοράζετε την κυβέρνηση!». 

Όσο για τον Πρόεδρο Bill Κλίντον, δεν υπάρχει λόγος να περιγράψουμε τον ρόλο του στην ανάκληση του νόμου Glass- Steagall ο οποίος ήταν και η ραχοκοκαλιά της πολιτικής του F. D. Roosevelt στην λελογισμένη προσπάθειά του να αποτρέψει τυχόν νέα οικονομική κρίση. Τι σημαίνει η εν λόγω ανάκληση; Τα διάφορα ομόλογα και στεγαστικά δάνεια είχαν βγει εκτός ελέγχου και στην ουσία είχαν καταντήσει τρόποι ξεζουμίσματος των απλών πολιτών. Από την ανάκληση λοιπόν του νόμου το 1999, οι μεγάλες τράπεζες και τα πιστωτικά ιδρύματα κατάφεραν και επί μια δεκαετία επανεισήγαγαν τις απαράδεκτες μεθόδους που ίσχυαν στη δεκαετία του `20 δανείζοντας δηλαδή τεράστια κεφάλαια σε κερδοσκόπους που στη συνέχεια αυτοί, σπεκουλάροντας αισχρά, μεταπωλούσαν τα δάνεια (χονδρικά και λιανικά) και απομυζώντας κέρδη σε κάθε βήμα δημιούργησαν την χειρότερη οικονομική κρίση από το 1929. 

Το μεγάλο λοιπόν ερώτημα σήμερα είναι το εξής: Γιατί δεν αντιμετωπίζουν τον οποιοδήποτε έλεγχο οι γνωστοί πλέον υπεύθυνοι της τωρινής οικονομικής κρίσης; Η απάντηση είναι πασιφανής και εύκολη ακόμη και για κάποιον που δεν θεωρείται ιδιαίτερα έξυπνος. Μην περιμένετε όμως να την μάθετε από τα «ξεπουλημένα» μεγάλα ΜΜΕ. Μην περιμένετε να την ακούσετε από τους περίφημους οικονομικούς ειδικούς αναλυτές οι οποίοι είναι και συνδαιτυμόνες στο μεγάλο φαγοπότι με τους υπαίτιους της κρίσης. Μην περιμένετε από τον Πρόεδρο Obama να αποξενωθεί από τους συντρόφους του Δημοκρατικούς. Φανταστείτε να αποφασίσει να τα βάλει με τον πρώην Πρόεδρο Κλίντον και τον συνεργάτη του Robert Ρούμπιν. Δεν θα γίνει. Απλά θυμηθείτε πως όταν ο Obama πρωτοανακοίνωνε την δέσμευσή του να προχωρήσει στη διάσωση της Wall Street προσφέροντας $1. 000. 000. 000. 000, αυτός που ήταν ακριβώς δίπλα του χαμογελώντας ήταν ο … ROBERT ΡΟΥΜΠΙΝ!! 

Έτσι λοιπόν, η τελευταία Προεδρική εκλογική αναμέτρηση στις ΗΠΑ κρίθηκε μεταξύ του McCain με οικονομικό σύμβουλό του τον Phil Gramm και του Obama με στενό του οικονομικό συνεργάτη τον Robert Ρούμπιν. Είπατε τίποτα;

Τέσσερις ρυθμίσεις για τους δημοσίους υπαλλήλους

Συγκεκριμένα, η απόφαση του ΤΠΔ που έχει αναρτηθεί στην Διαύγεια, περιλαμβάνει «πάγωμα» των δόσεων στα στεγαστικά δάνεια για δύο χρόνια, πληρωμή της μισής δόσης για πέντε χρόνια και επιμήκυνση της διάρκειας του δανείου μέχρι τα 85 χρόνια του δανειολήπτη.

Υπολογίζεται ότι 180.000 δημόσιοι υπάλληλοι έχουν δανειοδοτηθεί από το Ταμείο και τα συνολικά τους υπόλοιπα για στεγαστικά δάνεια σήμερα υπερβαίνουν τα 4 δις ευρώ.

Πιο αναλυτικά, το διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου αποφάσισε πως ανάλογα με το συνολικό εισόδημα και την περιουσιακή κατάσταση του δανειολήπτη να μπορεί για διάστημα μέχρι 5 χρόνια να καταβάλλει το μισό της δόσης του δανείου.

Πάντως, σε αυτήν την περίπτωση υπάρχει πρόβλεψη ότι το ποσό που αντιστοιχεί στο υπόλοιπο 50% της δόσης να μην αποδεσμεύεται από το εφάπαξ βοήθημα ή την αποζημίωση λόγω απόλυσης, αλλά να καταβάλλεται από τον φορέα προς πίστωση της εξυπηρέτησης του δανείου.

Αν το εφάπαξ δεν επαρκεί για την πλήρη εξόφληση του οφειλόμενου ποσού, τότε ο δανειολήπτης θα έχει την δυνατότητα να το καταβάλει σε 48 δόσεις άτοκα ή έντοκα μέχρι την πλήρη λήξη του δανείου.

Ακόμη, ο δανειολήπτης, σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εφόσον αδυνατεί παρά την επιμήκυνση να καλύψει τις δανειακές του υποχρεώσεις, είναι δυνατόν να «παγώσει» η εξυπηρέτηση του δανείου έως και δύο έτη.

Παράλληλα, ο δημόσιος υπάλληλος που συνταξιοδοτείται, έχει την δυνατότητα να μην πληρώνει τις μηνιαίες δόσεις του δανείου του μέχρι να καταβληθεί η σύνταξη του.

Τέλος, παρατείνεται το όριο ηλικίας στη λήξη της επιμήκυνσης  για τα ενυπόθηκα στεγαστικά και επισκευαστικά δάνεια στο 85ο έτος της ηλικίας του δανειολήπτη, προκειμένου να μειωθούν οι μηνιαίες δόσεις των δανείων.

Πηγή: newsbomb.gr

NYT: Πραξικόπημα σε Ελλάδα και Ιταλία για να σωθεί το ευρώ

«Συνωμοσίες, πραξικοπήματα και νομίσματα» είναι ο τίτλος άρθρου στους New York Times, που το λέει καθαρά: Στην Ελλάδα και την Ιταλία έγινε... πραξικόπημα, με σκοπό την προστασία του... ευρώ». 

Σύμφωνα με το δημοσίευμα «το πραξικόπημα το ενορχήστρωσε η λεγόμενη «Ομάδα της Φρανκφούρτης», δηλαδή η Μερκοζύ, και λίγοι Ευρωκράτες και Τραπεζίτες. Ο άξονας Βερολίνου-Βρυξελλών-Παρισιού. Οι Άγγλοι δεν... εκλήθησαν, γι αυτό φωνάζουν τώρα».

Το ακριβές δημοσίευμα έχει ως εξής:

«Conspiracies, Coups and Currencies»
του ROSS DOUTHAT

Οι διαπραγματεύσεις για την παγκόσμια οικονομική κρίση έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο και έχουν σταματήσει από το καλοκαίρι. Μία παγκόσμια συμμαχία με επικεφαλής τη Γερμανία, την Κίνα και το ΔΝΤ, κινούνται παρασκηνιακά με στόχο την απομάκρυνση του Ομπάμα από τον Λευκό Οίκο. Όμως η υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ ήταν το χαριστικό χτύπημα: ο πρόεδρος έχει πλέον χάσει την δεδηλωμένη της παγκόσμιας σκιώδους κυβέρνησης και το επιτελείο του αδυνατεί να επιβιώσει.

Μέσα σε λίγες ημέρες, μέσω κάποιων ασυνήθιστων συνταγματικών τακτικισμών, ο Ομπάμα παραιτείται και καλείται ο Michael Bloomberg να αναλάβει το οβάλ γραφείο. Με το Πεκίνο να εξαπολύει επιθέσεις κατά του δολαρίου, το Κογκρέσο δεν έχει καμία άλλη επιλογή από το να παραδώσει την οικονομία της χώρας στην διακομματική συμμορία των «6» μελών της Γερουσίας, οι οποίοι κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων δέχτηκαν την παρουσία των Κινέζων και των Γερμανών. Στο μεταξύ, στην Ευρώπη και την Ασία επικρατεί μία ευρεία συναίνεση για την δημιουργία ενός παγκόσμιου υπερ-κράτους καθώς μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η εξάπλωση της οικονομικής μόλυνσης...

Για τους Αμερικανούς, το παραπάνω σενάριο αποτελεί μία παρανοϊκή φαντασίωση.

Όμως, για τους πολίτες της Ιταλίας και της Ελλάδας, οι οποίοι πρόσφατα είδαν τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις να ανατρέπονται από τις πιέσεις των αγορών, τους γραφειοκράτες της ΕΕ και από τους αρχηγούς ξένων κρατών, αποτελεί την ψυχρή πραγματικότητα της πολιτικής του 21ου αιώνα. Η εθνική κυριαρχία είναι μία όμορφη ιδέα, όμως προέχει το συμφέρον του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος.

Λίγοι στεναχωρήθηκαν στην Ιταλία και την Ελλάδα για την πτώση του Μπερλουσκόνι και του Παπανδρέου- εκατέρωθεν διεφθαρμένοι και άμοιροι- από το άξονα Βρυξελλών-Βερολίνου-Παρισιού. Ωστόσο, οι εσπευσμένες αναχωρήσεις τους, τις οποίες χαιρετίζουμε, άνοιξαν ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό παράθυρο που δείχνει πως θα είναι το πραγματικό ευρωπαϊκό κράτος του μέλλοντος. Η σταθερότητα θα επιτευχθεί εις βάρος της δημοκρατίας: Οι τελετουργίες των κοινοβουλίων και των εκλογών θα παραμείνουν, όμως οι πραγματικές αποφάσεις θα λαμβάνονται από την περίφημη «Ομάδα της Φρανκφούρτης» και του ad hoc εσωτερικού κύκλου που αποτελείται από την Μέρκελ, τον Σαρκοζί και μίας συστάδας τραπεζιτών και αξιωματούχων της ΕΕ, που έχει αναλάβει από τον Οκτώβριο την διαχείριση κρίσης που βιώνει η Ευρώπη.

Πολλές φωνές συνιστούν, ότι μετά από το πέρας της κρίσης, θα υπάρχει χρόνος ώστε να αντιστραφεί η συνεχιζόμενη συγκέντρωση εξουσίας και να επανεξεταστεί ο όλο και περισσότερο αυξανόμενος αντιδημοκρατικός χαρακτήρας της ΕΕ. Βέβαια, σήμερα η Ήπειρος χρειάζεται μία ενωμένη δημοσιονομική πολιτική και μία κεντρική τράπεζα που θα είναι πρόθυμη να συμπεριφέρεται όπως η FED, σύμφωνα με το Bloomberg. Αλλά μόλις το ευρώ σταθεροποιηθεί, οι ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να ξεκινήσουν να δίνουν στην λαϊκή κυριαρχία κάποια φωνή σε διάφορες άλλες πτυχές του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.



Πηγή: www.athina984.gr

Οι τρεις τύποι των υπαλλήλων που πρέπει να απολυθούν

Των G. Michael Maddock και Raphael Louis Vitón

«Ήθελα να καλλιεργήσω μια χαρούμενη εταιρική κουλτούρα. Έτσι απέλυσα όλους τους υπαλλήλους που δεν ήταν χαρούμενοι».

Τάδε έφη ένας πολύ επιτυχημένος CEO (ο οποίος επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος).

Εμείς (οι συγγραφείς του άρθρου που διαβάζετε) διδάσκουμε στους μαθητές μας να δουλεύουν σκληρά και να μην τα παρατάνε ποτέ και για κανένα λόγο. Τους μαθαίνουμε να είναι ευγνώμονες, να κάνουν ερωτήσεις, να είναι αισιόδοξοι και να κυνηγάνε κρυμμένους θησαυρούς, κυριολεκτικά και μεταφορικά. 

Όταν όμως το κυνήγι θησαυρού τελειώσει, θα τους μάθουμε και την τέχνη της απόλυσης. Και αυτό γιατί αφού συνεργαστήκαμε με τους πιο πρωτοπόρους ανθρώπους στον κόσμο επί μια εικοσαετία, ανακαλύψαμε από πρώτο χέρι την αξία που έχει για τον επικεφαλής μιας επιχείρησης η καταγγελία μιας σύμβασης εργασίας.

Ορισμένοι εργαζόμενοι διακρίνονται από μια παθητική επιθετικότητα η οποία απομυζεί την ενεργεία από κάθε εταιρεία και λειτουργεί ως μαύρη τρύπα για την καινοτομία. Οι εργαζόμενοι αυτοί, οι οποίοι είναι πάντα μέρος του προβλήματος και ποτέ μέρος της λύσης, ανήκουν σε τρεις τύπους προσωπικότητας. Όταν έχετε να κάνετε με έναν από αυτούς και δεν τα καταφέρνετε να τους στρέψετε σε πιο δημιουργικά μονοπάτια, μάλλον έχει έρθει η ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι σας.

1. Τα θύματα 

«Το πιστεύεις αυτό που μου ζήτησαν να κάνω; Άσε που πνίγομαι. Δεν με πληρώνουν αρκετά για αυτό. Το αφεντικό δεν ξέρει τι του γίνεται». 

Θύματα είναι οι άνθρωποι εκείνοι οι οποίοι αντιλαμβάνονται ένα πρόβλημα ως πηγή κατατρεγμού και μαρτυρίου και όχι ως πρόκληση προς αντιμετώπιση. Όλοι παίζουμε το ρόλο του θύματος κατά καιρούς, αλλά για κάποιους είναι τρόπος ζωής. Οι άνθρωποι που ανήκουν σε αυτόν τον τύπο προσωπικότητας αισθάνονται το ίδιο εύκολα κατατρεγμένοι από άτομα, διαδικασίες και άψυχα αντικείμενα –σχεδόν μοιάζουν να το απολαμβάνουν. Συχνά είναι θυμωμένοι, ενοχλημένοι και διαμαρτύρονται ακατάπαυστα. Όταν όλα πηγαίνουν ρολόι, εκείνοι θα βρουν κάτι για να παραπονεθούν. Σκεφτείτε τον Γκρινιάρη, το Στρουμφάκι που του τη δίνουν τα πάντα.

Τα θύματα δεν αναζητούν ευκαιρίες αλλά προβλήματα και γι’ αυτό είναι ανίκανα να καινοτομήσουν. Επομένως, αν θέλετε να φτιάξετε μια ομάδα αποτελούμενη από καινοτόμα στελέχη, κανονίστε την πορεία σας. (Σημείωση προς το Τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού: οι εργαζόμενοι αυτής της κατηγορίας είναι πολύ πιθανό να θεωρήσουν ότι η απόλυσή τους δεν ήταν δικαιολογημένη και ότι έπεσαν … σωστά το μαντέψατε, θύματα. Συχνά θα αναζητήσουν κάποιον που θα συμφωνήσει μαζί τους ότι τους φέρθηκαν άδικα. Το ρόλο αυτό συνήθως τον αναλαμβάνουν οι δικηγόροι. Γι’ αυτό να είστε κατάλληλα προετοιμασμένοι πριν προχωρήσετε στην απόλυση ενός υπαλλήλου αυτής της νοοτροπίας, καθώς κατά πάσα πιθανότητα θα έχετε να κάνετε με το δικηγόρο του).

2. Οι απαισιόδοξοι

«Γιατί να δουλέψω σκληρά; Ακόμη και αν σκεφτώ μια καλή ιδέα, το αφεντικό θα την θάψει. Και αν δεν το κάνει αυτός, θα το κάνει η αγορά. Το έχω δει να συμβαίνει άπειρες φορές στο παρελθόν».

Όπως έχει πει ο Henry Ford, «Είτε πιστεύεις ότι μπορείς να κάνεις κάτι, είτε πιστεύεις ότι δεν μπορείς, έχεις δίκιο». Η διαφορά μεταξύ νικητών και χαμένων είναι η δύναμη της θέλησης. Με άλλα λόγια, οι νικητές πιστεύουν πραγματικά ότι θα επιτύχουν μια ανατρεπτική καινοτομία, ενώ οι χαμένοι είναι δέσμιοι των αμφιβολιών τους.

Η πείρα μας μάς έχει διδάξει ότι η σχέση μεταξύ πίστης και επιτυχίας είναι πάρα πολύ στενή. Οι μεγάλοι ηγέτες το γνωρίζουν αυτό και γι’ αυτό προσλαμβάνουν και προωθούν στελέχη που σκέφτονται θετικά. Γνωρίζουν επίσης την ολέθρια επιρροή που έχουν οι απαισιόδοξοι σε μια ομάδα και για το λόγο αυτό τους απομακρύνουν άμεσα και χωρίς δεύτερες σκέψεις.

3. Οι ξερόλες

«Εσείς δεν ξέρετε από αυτά. Δεν υπάρχει περίπτωση οι κανονισμοί να μας επιτρέψουν να υλοποιήσουμε μια τέτοια ιδέα. Οι εμπλεκόμενοι φορείς αποκλείεται να την δεχτούν θετικά. Κι ας μην μιλήσω καλύτερα για την ανικανότητα του Τμήματος Πληροφορικής να την υποστηρίξει τεχνικά. Αφήστε που υπάρχει και το άλλο πρόβλημα…»

Οι καλύτεροι καινοτόμοι δεν είναι αυτοί που γνωρίζουν αλλά αυτοί που μαθαίνουν. Το ίδιο ισχύει και για την κουλτούρα της καινοτομίας. Οι ηγέτες που την καλλιεργούν, είτε διαισθητικά είτε αντλώντας από την εμπειρία τους, γνωρίζουν ότι για να κάνουν μια καινούρια ανακάλυψη, πρέπει να βουτήξουν στα βαθιά. Πρέπει να αποτύχουν χωρίς φόβους και αναβολές, για να μπορέσουν έτσι να μάθουν και να μοιραστούν τα διδάγματα της εμπειρίας τους με την υπόλοιπη ομάδα. Όταν ενεργούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, ενθαρρύνουν και τους άλλους να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Μόνο έτσι οικοδομείται η εταιρική κουλτούρα της ανακάλυψης και της καινοτομίας.

Στο σχολείο, ο μαθητής με τις περισσότερες γνώσεις παίρνει τους καλύτερους βαθμούς, φοιτά στο καλύτερο πανεπιστήμιο και αργότερα παίρνει τον μεγαλύτερο μισθό. Στη δουλειά, το στέλεχος που βρίσκει πρώτο την άκρη συχνά χαίρει μεγάλης εκτίμησης. Δυστυχώς όμως, συχνά αυτός ο ευφυής, πεπειραμένος εργαζόμενος γίνεται εξπέρ στο να αξιοποιεί τις γνώσεις του για να υποστηρίξει ότι μια ιδέα είναι αδύνατη, και όχι για να ανακαλύψει πώς μπορεί να την κάνει πράξη.

Ο υπάλληλος αυτός πρέπει να βρεθεί αντιμέτωπος με προκλήσεις, να εκπαιδευτεί να σκέφτεται διαφορετικά και να αποζημιώνεται για κάθε εμπνευσμένη κίνηση που στοχεύει στην καινοτομία – ακόμη και αν πρόκειται για αποτυχία. Όμως αν οι παραπάνω συνήθειές τού έχουν γίνει δεύτερη φύση και είναι αδύνατον να τις αποβάλει, τότε δεν έχει θέση στην επιχείρησή σας. Αλλιώς με τη στάση του θα εμποδίσει άθελά του τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας να αντιληφθούν ευκαιρίες που βρίσκονται μπροστά στα μάτια τους. Τα στελέχη της Blockbusterδεν προέβλεψαν την υπεροχή της Netflix‘s (NFLX). Οι εταιρείες που πουλάνε εγκυκλοπαίδειες δεν προέβλεψαν την έλευση της Google (GOOG). 

Όμως το παραπάνω πρόβλημα υπήρχε πολύ πριν από το διαδίκτυο. Δύο από τα αγαπημένα μας παραδείγματα (από την ιστοσελίδα rinkworks.com) είναι τα εξής:

«Το τηλέφωνο έχει τόσα μειονεκτήματα ώστε πρέπει να θεωρείται ακατάλληλο ως μέσο επικοινωνίας. Η συσκευή αυτή δεν έχει καμιά αξία για εμάς» (Εσωτερικό σημείωμα της WesternUnion, 1876.)

«Το ασύρματο μουσικό κουτί δεν φαίνεται να έχει καμιά εμπορική χρήση. Ποιος θα πλήρωνε για ένα μήνυμα που δεν αποστέλλεται σε κανέναν συγκεκριμένα;» (Απάντηση των συνέταιρων του Dαvid Sarnoff στις προτροπές του για επενδύσεις στο ραδιόφωνο, τη δεκαετία του 1920).

Κάποια στιγμή στη σταδιοδρομία του ο Τόμας Έντισον είχε υπό την επίβλεψή του δεκάδες εφευρέτες. Τους είχε αναθέσει να αποτυγχάνουν δοκιμάζοντας καινούρια πράγματα και να μοιράζονται τις εμπειρίες τους από κάθε ανακάλυψη. Όλοι τους είχαν ανάγκη να πιστέψουν ότι άνηκαν σε κάτι μεγάλο. Αυτό το κλίμα θέλετε να καλλιεργήσετε και στην επιχείρησή σας. Δεν θέλετε τα θύματα, τους απαισιόδοξους και τους ξερόλες. Στο χέρι σας είναι να φροντίσετε να μην δουλεύουν για σας.

Ο G. Michael Maddock είναι διευθύνων σύμβουλος και ο Raphael Louis Viton είναι Πρόεδρος της Maddock Douglas, μιας συμβουλευτικής εταιρείας σε θέματα καινοτομίας που βοηθά τους πελάτες της στο να εφευρίσκουν, τυποποιούν και τοποθετούν στην αγορά νέα προϊόντα, υπηρεσίες και επιχειρηματικά μοντέλα. Ο Maddock είναι συγγραφέας του βιβλίου που θα δημοσιευτεί προσεχώς BrandNew: SolvingtheInnovationParadox—HowGreatBrandsInventandLaunchNewProducts, Services, andBusinessModels (Εκδόσεις Wiley).




Πηγή: capital.gr

Το λίγο αλάτι κρύβει κινδύνους!

Για μια ακόμη φορά μπερδεύονται τα πράγματα με το αλάτι. Η μείωση της κατανάλωσης αλατιού ίσως τελικά δεν είναι τόσο επωφελής για την καρδιά, καθώς δανική επιστημονική έρευνα διαπίστωσε ότι μπορεί μεν αυτή η μείωση να κάνει καλό στην πίεση του αίματος, όμως μπορεί παράλληλα να αυξήσει το επίπεδο της χοληστερόλης, του λίπους και των ορμονών στο αίμα, όλοι παράγοντες που αυξάνουν τους καρδιαγγειακούς κινδύνους. 

Έτσι, σύμφωνα με την μελέτη, οι καλές και οι κακές συνέπειες από την μείωση του αλατιού μπορεί να εξισορροπούνται, με συνέπεια όχι μόνο κανείς να τρώει ανάλατα φαγητά, αλλά επιπλέον να μην έχει και καμία ουσιαστική ωφέλεια για την καρδιά του. 

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Νιλς Γκράουνταλ του πανεπιστημιακού νοσοκομείου της Κοπεγχάγης, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό για θέματα υπέρτασης «American Journal of Hypertension», έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά πρόσφατων μελετητών που έχουν αμφισβητήσει τα θεωρούμενα ως δεδομένα μακροπρόθεσμα οφέλη της δραστικής μείωσης του αλατιού από τη διατροφή μας. 

Φέτος τον Ιούλιο, μια συγκριτική επανεξέταση (μετα-ανάλυση) επτά μελετών πάνω στο ζήτημα, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Cochrane Library», κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια μέτρια μείωση στην κατανάλωση αλατιού δεν μειώνει καθόλου τον κίνδυνο ενός ανθρώπου να πεθάνει ή να αποκτήσει καρδιαγγειακό πρόβλημα.

Οι Δανοί ερευνητές συμφωνούν ότι υπήρξε πρόωρη η ιατρική σύσταση για μείωση του αλατιού, γιατί, όπως λένε, δεν υποστηρίζεται από τα μέχρι τώρα επιστημονικά στοιχεία. Άλλοι ερευνητές, πιο επιφυλακτικοί, όπως ο καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Μαϊάμι Τζόσεν Ράϊζερ, ζητούν να υπάρξουν περαιτέρω έρευνες σχετικά με τις συνέπειες του αλατιού και, μέχρι τότε, υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να παραμείνει ως έχει, για προληπτικούς λόγους, η σύσταση περί μείωσης της κατανάλωσης του αλατιού. 

Οι Δανοί ερευνητές εξέτασαν τα δεδομένα από 167 μελέτες, στις οποίες οι συμμετέχοντες -άλλοι έτρωγαν πολύ αλάτι και άλλοι λίγο - παρακολουθούνταν κατά μέσο όρο επί ένα μήνα. Όπως διαπιστώθηκε, όσοι κατανάλωναν λίγο αλάτι, εμφάνισαν μια μικρή μείωση στην πίεση του αίματός τους, κάτι που ήταν πιο φανερό σε όσους είχαν ήδη υπέρταση και στους οποίους η μείωση του αλατιού επέφερε μεγαλύτερη μέση μείωση της πίεσης κατά 3,5%.

Όμως, από την άλλη, η μείωση του αλατιού οδήγησε σε μέση αύξηση κατά 2,5% στο επίπεδο της χοληστερίνης και κατά 7% στα τριγλυκερίδια. Αυξήθηκαν επίσης τα επίπεδα των ορμονών που ρυθμίζουν την ποσότητα του αλατιού στον οργανισμό, με συνέπεια να βοηθιέται το σώμα να κατακρατά περισσότερο αλάτι, παρά να το αποβάλει με τα ούρα. 

Οι καρδιολόγοι συνήθως συστήνουν ότι μια διατροφή χαμηλή σε αλάτι δεν πρέπει να ξεπερνά το ενάμισι γραμμάριο την μέρα. 

Πηγή: nooz.gr

Νούμερο 1 για την υγεία δημητριακά και ίνες

Οι άνθρωποι που τρώνε περισσότερα δημητριακά, ιδίως πλήρη, και φυτικές ίνες, μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, σύμφωνα με μια νέα βρετανο-ολλανδική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του Imperial College του Λονδίνου, με επικεφαλής τη Ντόγκφιν Ον του Τμήματος Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal», σύμφωνα με το BBC και τη «Γκάρντιαν», διαπίστωσαν ότι για κάθε δέκα γραμμάρια πρόσθετης κατανάλωσης ινών τη μέρα, μειώνεται κατά 10% ο κίνδυνος ορθοκολικού καρκίνου (του εντέρου). Οι ίνες στα φρούτα και τα λαχανικά δεν φαίνεται να μειώνουν τον κίνδυνο ανάλογα.

Κατά της παχυσαρκίας και του διαβήτη

Τα πλήρη δημητριακά και οι ίνες, όπως έχουν δείξει άλλες έρευνες, συμβάλλουν στην προστασία από καρδιαγγειακά προβλήματα, διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκία. Οι βρετανοί επιστήμονες αξιολόγησαν συγκριτικά (μετα-ανάλυση) όλες τις δημοσιευμένες έρευνες μέχρι τώρα σχετικά με τη σχέση διατροφής-καρκίνου του εντέρου, οι οποίες συνολικά αφορούν παρατηρήσεις από περίπου 2 εκατ. άτομα. Έτσι, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αύξηση στην κατανάλωση ινών και πλήρων (αναποφλοίωτων και ανεπεξέργαστων) σιτηρών -μαύρο ψωμί, καφέ ρύζι, δημητριακά, κουάκερ- βοηθούν σημαντικά κατά της συγκεκριμένης μορφής καρκίνου.

Όσο περισσότερο, τόσο το καλύτερο

 «Όσο περισσότερο τρώει κανείς τέτοια δημητριακά και ίνες, τόσο το καλύτερο. Ακόμα και μέτριες ποσότητες ωφελούν», δήλωσε η υπεύθυνη ερευνήτρια. Υπολογίστηκε ότι τρεις μερίδες δημητριακών και γενικότερα ανεπεξέργαστων σιτηρών τη μέρα (περίπου 90 γραμμάρια) μειώνουν κατά 20% τον κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.

Ασπίδα για την καρδιά των εφήβων

Εξάλλου, μια άλλη αμερικανική επιστημονική έρευνα, υπό τον καθηγητή Τζόζεφ Κάρλσον του πολιτειακού πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό του Αμερικανικού Διαιτητικού Συλλόγου «Journal of American Dietetic Association», σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες από φρούτα, λαχανικά και πλήρη δημητριακά μειώνει στους εφήβους τον κίνδυνο για μεταβολικό σύνδρομο, άρα για την καρδιά και για το διαβήτη.


Πηγή: nooz.gr

Φτηνός και αξιόπιστος συναγερμός

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν συσκευές και gadgets με πολύ χαμηλό κόστος για τη ασφάλεια των σπιτιών, των εξοχικών κατοικιών και γενικότερα διαφόρων χώρων στους οποίους μπορεί να μην υπάρχει καν τηλεφωνική γραμμή.

Αυτές οι συσκευές ή τα συστήματα λειτουργούν και αυτόνομα με τη βοήθεια μπαταρίας ενώ έχουν τη δυνατότητα να αποστέλλουν μήνυμα στον ιδιοκτήτη μέσω του GSM δικτύου. Αυτό μπορεί να γίνει είτε μέσω μηνύματος είτε μέσω άμεσης τηλεφωνική κλήσης, ενώ παρέχουν τη δυνατότητα να ακούσετε ή να δείτε τι συμβαίνει στο χώρο σας σε πραγματικό χρόνο.

Ένα από τα απλούστερα και οικονομικότερα συστήματα ασφαλείας είναι η μαγνητική επαφή πόρτας η οποία σε περίπτωση ενεργοποίησής της μπορεί να σας αποστείλει μήνυμα στο κινητό ή να σας καλέσει στο κινητό ώστε να ακούσετε μέσω του μικροφώνου του το τι συμβαίνει στο χώρο. Παρέχει επίσης τη δυνατότητα να επικοινωνήσετε εσείς όποτε θελήσετε με τη συσκευή για να ακούσετε ήχους από το συγκεκριμένο χώρο.

Αντίστοιχα υπάρχουν και περισσότερες επιλογές σε συσκευές αλλά με μεγαλύτερο κόστος, όπως π.χ. WiFi / GSM κάμερες με ανιχνευτή κίνησης (PIR detector) η οποία με το που ανιχνεύσει κίνηση στο χώρο στέλνει MMS μηνύματα (φωτογραφίες από το χώρο) στο κινητό του ιδιοκτήτη ή μπορεί επίσης μέσω μιας WiFi σύνδεσης να παρέχει σε πραγματικό χρόνο βίντεο στον τον ιδιοκτήτη. Αρκεί ο χρήστης (ιδιοκτήτης) να έχει πρόσβαση στο internet για να μπορεί να ελέγξει το χώρο του.

Και φανταστείτε ότι όλες αυτές οι συσκευές έχουν κόστος μικρότερο των 150 ευρώ και λειτουργούν αυτόνομα χωρίς τη χρήση ολοκληρωμένου συστήματος συναγερμού.

Για περισσότερες πληροφορίες και τιμές επικοινωνήστε με το securegr@gmail.com

  

   

Γιατί αργούν να υπογράψουν τις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου

Δεσμεύσεις οι οποίες θα οδηγήσουν σε πλήρη απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας για πολλά έτη και σε μόνιμη υποδούλωσή της στις διαθέσεις των ξένων πιστωτών της θα κληθεί να αναλάβει η νέα κυβέρνηση εάν αποδεχθεί να προχωρήσει στην επικύρωση του συνόλου των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου 2011, όπως την πιέζει ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Κι όλα αυτά, τη στιγμή που με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής δεν διασφαλίζεται η κάλυψη του συνόλου των δανειακών αναγκών του Ελληνικού Δημοσίου για την περίοδο 2012-2014, αλλά μόνο ένα μέρος.

Το κομβικό σημείο της όλης διαδικασίας επικύρωσης των συμφωνηθέντων στη Σύνοδο Κορυφής αποτελεί η σύμβαση που θα κληθεί να υπογράψει η χώρα μας με τα οικονομικώς υγιή κράτη-μέλη της ευρωζώνης και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για τη λήψη ενός νέου δανείου συνολικού ύψους 130 δισ. ευρώ.

Το νέο δάνειο των 130 δισ. ευρώ, το οποίο υποτίθεται ότι συμφωνήθηκε για να καλύψει τις ανάγκες αναχρηματοδότησης του ανεξόφλητου υπολοίπου του ελληνικού χρέους την περίοδο 2012-2014, όχι μόνο δεν επαρκεί για το σκοπό αυτό, αλλά σχεδιάζεται να συναφθεί με όρους εξαιρετικά επαχθείς για το ελληνικό κράτος.

Ειδικότερα:

Η συμφωνία ρύθμισης του ελληνικού χρέους της 26ης Οκτωβρίου 2011 η οποία επετεύχθη μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων μας και του ΔΝΤ -ερήμην της ελληνικής πλευράς- αυξάνει σημαντικά το τμήμα του ελληνικού χρέους που θα έχει τη μορφή των απευθείας διακρατικών δανείων από τις χώρες-μέλη της ευρωζώνης και των δανείων από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ηδη, με την πρώτη δανειακή σύμβαση που συνήφθη τον Μάιο του 2010 μεταξύ της Ελλάδος, της ευρωζώνης και του ΔΝΤ, το τμήμα του ελληνικού χρέους που παύει σταδιακά να αποτελείται από ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου και αρχίζει πλέον να καταλαμβάνεται από διακρατικά δάνεια και δάνεια από το ΔΝΤ φθάνει τα 110 δισ. ευρώ. Με τη νέα δανειακή σύμβαση των 130 δισ. ευρώ, που αποφασίστηκε να υπογράψει η Ελλάδα, στη Σύνοδο Κορυφής της 26ης-10-2011, το συνολικό ανεξόφλητο υπόλοιπο του ελληνικού χρέους που θα καλύπτεται πλέον με διακρατικά δάνεια και δάνεια από το ΔΝΤ θα φθάσει τα 240 δισ. ευρώ.

Αυτό που θα συμβεί ουσιαστικά θα είναι η μετατροπή μεγάλου μέρους του ελληνικού χρέους από ομολογιακό χρέος που εκδόθηκε με βάση το ελληνικό δίκαιο σε διακρατικό χρέος, αποτελούμενο από δάνεια χορηγηθέντα με όρους που διέπονται από το αγγλικό δίκαιο, το οποίο εξασφαλίζει τους δανειστές έναντι του ελληνικού κράτους-οφειλέτη.

Η αλλαγή του νομικού καθεστώτος από το οποίο διέπονται πλέον αυτά τα νέα δάνεια συνιστά μια εξέλιξη άκρως επιζήμια για τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου, για τους τρεις παρακάτω λόγους.

Δέσμευση της δημόσιας περιουσίας

Το μεγαλύτερο τμήμα του ανεξόφλητου υπολοίπου του ελληνικού χρέους, δηλαδή ένα ποσό συνολικού ύψους άνω των 240 δισ. ευρώ, θα μετατραπεί από μη εγγυημένο σε εγγυημένο με την αξία περιουσιακών στοιχείων και δικαιωμάτων του ίδιου του Ελληνικού Δημοσίου! Δηλαδή, με τη συμφωνία για το αρχικό δάνειο των 110 δισ. ευρώ και με τη νέα συμφωνία για το καινούργιο δάνειο-μαμούθ των 130 δισ. ευρώ, η χώρα μας θα υποχρεωθεί να δεσμεύσει σημαντική αξία ακίνητης και κινητής περιουσίας της προκειμένου να εγγυηθεί ότι θα είναι συνεπής με την αποπληρωμή των τοκοχρεωλυτικών δόσεων! Σημαντικά δικαιώματα της χώρας που απορρέουν από την εθνική κυριαρχία θα εκχωρηθούν πλήρως στους δανειστές, οι οποίοι θα αποκτήσουν δυνατότητες κατάσχεσης, εκποίησης ή ακόμη και εκμετάλλευσης περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού Δημοσίου με σκοπό να «συμμορφώσουν» την Ελλάδα όταν θα φθάσει και πάλι σε ένα σημείο αδυναμίας να αποπληρώσει το ήδη συναφθέν και το νέο δάνειο. Με τη νέα δανειακή σύμβαση των 130 δισ. ευρώ, το Δημόσιο θα αποδεχτεί την παραίτησή του από την ασυλία των περιουσιακών του δικαιωμάτων λόγω εθνικής κυριαρχίας, όπως ήδη έπραξε και με την προηγούμενη δανειακή σύμβαση των 110 δισ. ευρώ.

Χάνεται το δικαίωμα για «κούρεμα» χρέους

Το γεγονός ότι το Δίκαιο που διέπει το μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού χρέους αλλάζει σταδιακά από ελληνικό σε αγγλικό σημαίνει επίσης ότι το Ελληνικό Δημόσιο χάνει πλέον το δικαίωμά του να προχωρήσει μονομερώς σε αναδιάρθρωση του χρέους αυτού με «κούρεμα» της αξίας του κατά όποιο ποσοστό θέλει. Το ελληνικό δίκαιο άφηνε ακάλυπτους τους δανειστές, επέτρεπε δηλαδή στο Ελληνικό Δημόσιο να τροποποιήσει μονομερώς, προς όφελός του, τους όρους αποπληρωμής των ομολόγων του. Βάσει του ελληνικού δικαίου, η χώρα μας θα μπορούσε να αποφασίσει όποτε ήθελε την απομείωση, το «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων που οφείλει να εξοφλήσει.

Είχε δηλαδή το δικαίωμα από μόνο του το ελληνικό κράτος να επιβάλει στους πιστωτές του το «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων του κατά ποσοστό της δικής του επιλογής, εφαρμόζοντας ρυθμίσεις με αποκλειστικό γνώμονα τα δικά του συμφέροντα. Τώρα όμως που τα περισσότερα ομολογιακά δάνεια του Ελληνικού Δημοσίου αντικαθίστανται σταδιακά με δάνεια που διέπονται από το αγγλικό δίκαιο, το Δημόσιο χάνει το δικαίωμα να ρυθμίσει ελεύθερα προς όφελός του την αποπληρωμή του μεγαλύτερου τμήματος του χρέους του. Δεν μπορεί δηλαδή πλέον το ελληνικό κράτος, για το τμήμα των 240 δισ. ευρώ του χρέους του, να προβεί μελλοντικά σε οποιαδήποτε μονομερή ρύθμιση, αλλά είναι υποχρεωμένο να εξοφλήσει στο ακέραιο τις οφειλές του κι αν δεν μπορέσει θα απολέσει σημαντικής αξίας περιουσιακά στοιχεία και δικαιώματα.

Πηγή: exipno.gr