Λάθος χώρα για αυτοκτονία

Όποιον έφυγε τον αποκαλούν «μακαρίτη». Μα εγώ θα σας προσφωνήσω «αξιότιμε».

Αξιότιμε. Αξιόμαχε. Παραξενεύει η λέξη «αξιόμαχε». Θυμάστε εκείνο το παιχνίδι. Με το σκοινί. Δυο αντίπαλες ομάδες. Ποια θα τραβήξει την άλλη στο μέρος της. Ζωή, θάνατος. Πώς να σε κερδίσει ο θάνατος; Ενώ είναι άνοιξη. Μα δεν βρέθηκε ούτε μία κλωστούλα ζωή να παρασύρει λίγο, τόσο δα διέξοδο; Δεν βρέθηκε τόση δα ηλιαχτίδα να φωτίσει τόσο δα το απόλυτο σκοτάδι της εσωτερικότητας; Ένα τόσο δα χέρι να σας βγάλει από το δικό σας δωμάτιο; Πώς διαλέγεις τον θάνατο; Σε ποιο ακραίο σημείο θέας, σε ποιο γκρεμό, σε ποια κορφή να σταθείς και να επιλέξεις θάνατο. H ζωή χώνεται, τρυπώνει από το πουθενά. Ξαφνικά ένα σφύριγμα, ένα ψιτ, κι αλλάζουν όλα. Πώς δεν έφτασε σε σας ούτε ένα τόσο δα ψιτ; Πώς αγνοήσατε όλα τα κελεύσματα; Σε ποιο ακρογωνιαίο κομμάτι αξιοπρέπειας, σε ποιο κλαδί υπερηφάνειας τραμπαλιστήκατε, και ξεκρεμαστήκατε. Και διαλέξατε να ξεκρεμαστείτε; Πω, πω δύναμη! Γι αυτό σας αποκαλώ –Αξιόμαχε-.

Και πού ήμασταν όλοι εμείς; Γαμώτο! Και συγνώμη! Χίλια, δισεκατομμύρια συγνώμη. Αξιόμαχε. Δεν είναι ώρα, ούτε μέρα για φλυαρίες. Μόνο μια λέξη. Μου γαργαλάει τα χείλη. Λάθος χώρα για αυτοκτονία αξιόμαχε. Λάθος χώρα να ξετυλίξεις τον ακραίο σου καημό. Λάθος χέρια να εμπιστευτείς τις τελευταίες σου λέξεις. Βιάζεται ο συνομιλητής να καταθέσει το δικό του πρόβλημα. Να καταθέσει το δικό του δράμα που το θεωρεί μεγαλύτερο από το δικό σου πάντα. Δεν έχουμε εκπαιδευτεί ν΄ακούμε το άλλον. Να σιωπούμε για να τον ακούσουμε. Αυτόν και μόνο. «Αυτό λες εσύ; Εγώ να δεις…». Λάθος χώρα αξιόμαχε! Δεν έχουμε εξασκηθεί στην αυτοκριτική. Λιώσαμε μέρα την μέρα όλες τις αξίες. Εξέλιπεν η τσίπα, η μπέσα, η φιλοτιμία, η παρρησία, η εντιμότητα, το θάρρος, ο αλτρουισμός. Σπάνια είδη.

Να σας πω μια αλήθεια. Το χρωστάω στη δική σας ακρογωνιαία πράξη ανδρείας. Γαργαλάει την ψυχή μου. Η ιστορία είχε καθάρματα πολιτικούς. Φθηνά ανθρωπάκια. Είχε όμως και πολλούς συνένοχους πολίτες. Πολλούς! Πάρα πολλούς. Εκατομμύρια ανθρωπάκια που κοίταξαν την πάρτη τους. Αυτά που σκούζουν ακόμα για δικαιώματα. Τα τελευταία χρόνια. Φλυαρώ λέγοντας ότι δεν εκτιμώ τους πολιτικούς αυτού του απάνθρωπου συστήματος. Φλυαρώ για ν΄αποφύγω να πω ότι δεν εκτιμώ τους περισσότερους των πολιτών. Που κρύφτηκαν πίσω από βολές και εαυτούληδες. Είναι γαμώτο πολλοί! Τρομάζω έτσι όπως ξεδιπλώνεται κάθε μέρα το κουβάρι της αναξιοπρέπειας. Ήταν πολλοί! Εκατομμύρια! Με πόσους συμβίωσα. Με πόσους ακόμα αναγκάζομαι να συμβιώσω. Μου κόβει τα πόδια αυτή η συγκατοίκηση. Τι λαθρομετανάστες μου λες. Αυτοί είναι οι «λαθρομετανάστες» που απειλούν χρόνια και χρόνια τη ζωή μου.

 Αξιότιμε, αξιόμαχε. Θα μου λείψετε στο μέτρημα της άλλης ομάδας. Των αξιοπρεπών. Των τίμιων. Θα μου λείψετε! Λάθος χώρα διαλέξατε για αυτοκτονία. Άρχισαν ήδη να φλυαρούν. Αξιότιμε, αξιόμαχε καπετάνιε. Θα μου λείψετε στις παρουσίες…


Της Ρεας Βιτάλη

Δύο πετρώματα ανατρέπουν την Ιστορία

Αναστάτωση προκαλεί στους κύκλους των γεωλόγων το γεγονός ότι δύο από τα πιο αξιόπιστα "χρονόμετρα" της Φύσης, βρέθηκαν να.. ψεύδονται κατά τουλάχιστον ένα εκατομμύριο χρόνια.

Τα δύο επίμαχα πετρώματα είναι το ουράνιο και το σαμάριο και χρησιμοποιούνται για να ορίσουν στο χρόνο σημαντικά γεγονότα της ζωής του πλανήτη.

"Αν υπάρχει ένα σημαντικό γεγονός, δηλαδή μία μεγάλη καταστροφή ή αλλαγή του κλίματος ή μία σφοδρή πρόσκρουση μετεωρίτη, πρέπει να ξέρουμε πότε έγινε και την ακολουθία των γεγονότων", αναφέρει βρετανή καθηγήτρια γεωλογίας.

Το γεγονός ότι τα δύο αυτά πετρώματα "χάνουν" από ένα ως πολλά εκατομμύρια χρόνια, σημαίνει ότι πολλά γεγονότα είναι τελικά νεότερα από ό,τι υπολόγιζαν οι επιστήμονες.

Σημειώνεται ότι για τη χρονολόγηση οι επιστήμονες μετρούν τα ραδιενεργά ισότοπα των διαφόρων στοιχείων, τα οποία διασπώνται με μοναδικό ρυθμό για το κάθε στοιχείο.

Το σαμάριο διαθέτει ισότοπο που διασπάται με εξαιρετικά αργό ρυθμό, πράγμα που το καθιστά κατάλληλο για τη χρονολόγηση γεγονότων από τη γέννηση του πλανήτη.


Πηγή: nooz.gr

Υπό αμφισβήτηση η θεωρία δημιουργίας της Σελήνης

Νέα ανάλυση των σεληνιακών πετρωμάτων αλλάζει τα δεδομένα.

Εδώ και πολλά χρόνια, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε μετά από μία σφοδρή σύγκρουση ενός...
μεγάλου ουράνιου σώματος όσο ο 'Αρης πάνω στη Γη, πριν από περίπου 4,5 δισ. χρόνια.

Όμως αυτή η επικρατούσα θεωρία τίθεται τώρα σε αμφισβήτηση, καθώς μία νέα χημική ανάλυση των σεληνιακών πετρωμάτων, όσον αφορά την ποσότητα του τιτανίου, διαπίστωσε ότι είναι υπερβολικά όμοια με την αντίστοιχη των γήινων πετρωμάτων, κάτι που δεν δικαιολογείται αν το φεγγάρι είχε σχηματιστεί από δύο διαφορετικά σώματα, τη Γη και το άλλο που έπεσε πάνω της.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Σικάγο, με επικεφαλής την γεωχημικό Τζουντζούν Ντρανγκ του πανεπιστημίου του Σικάγο, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό γεωεπιστήμης «Nature Geoscience», σύμφωνα με το «Science» και το «Nature», χρησιμοποίησαν ένα φασματογράφο μάζας για να κάνουν την πιο ακριβή μέτρηση που έχει γίνει μέχρι σήμερα, της αναλογίας των ισοτόπων τιτανίου-50 και τιτανίου-47, τα οποία περιέχονται στα δείγματα σεληνιακών βράχων που έφεραν για μελέτη στη Γη οι αποστολές «Απόλλων» τη δεκαετία του ΄70 (τα άτομα των περισσότερων χημικών στοιχείων, όπως το τιτάνιο, υπάρχουν στη φύση σε ελαφρώς διαφορετικές μορφές, που λέγονται ισότοπα και έχουν διαφορετικές μάζες ανάλογα με τον αριθμό των νετρονίων στον πυρήνα τους).

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η αναλογία των δύο ισοτόπων στη Σελήνη είναι ουσιαστικά ίδια με αυτή που υπάρχει στον μανδύα της Γης (το στρώμα μεταξύ του φλοιού και του πυρήνα), δηλαδή περίπου 4 μέρη ανά εκατομμύριο. Όμως αυτή η ομοιότητα δεν δικαιολογείται, αν η Σελήνη, από γεωλογική άποψη, αποτελεί όχι κομμάτι μόνο της Γης, αλλά μίγμα δύο ουρανίων σωμάτων. Κανονικά, η χημική «υπογραφή» της Σελήνης θα έπρεπε να αντανακλά και τους δύο «γονείς» της, τόσο τη Γη, όσο και το άλλο άγνωστο σώμα που συγκρούστηκε με τον πλανήτη μας. Το σώμα αυτό πρέπει να είχε διαφορετική γεωχημική σύσταση από τη γήινη, αφού οι μελέτες μετεωριτών που έχουν πέσει στη Γη από το διάστημα, δείχνουν ότι έχουν αφθονία ισοτόπων τιτανίου (έως 600 μέρη ανά εκατομμύριο).

Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι, μετά την τρομακτική πρόσκρουση και τα υλικά που εκτινάχτηκαν στο διάστημα για να σχηματίσουν τελικά το δορυφόρο μας, η Γη συνεισέφερε κατά προσέγγιση έως το 60% της Σελήνης και το άλλο σώμα τουλάχιστον το 40%. Έτσι, η Σελήνη δεν θα έπρεπε σήμερα να έχει ακριβώς ίδια με τη Γη αναλογία των ισοτόπων τιτανίου στο έδαφός της.

Η νέα ανάλυση δεν είναι η μόνη που ρίχνει σοβαρή σκιά αμφιβολίας στην προέλευση της Σελήνης. Οι επιστήμονες ήδη γνωρίζουν ότι η αναλογία των ισοτόπων οξυγόνου στα σεληνιακά πετρώματα είναι επίσης ίδια με αυτή στον μανδύα της Γης. Η ανακάλυψη ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει με το τιτάνιο, ενισχύει την άποψη ότι κάτι πάει λάθος με την κυρίαρχη θεωρία δημιουργίας της Σελήνης.

Μία εναλλακτική θεωρία, που θα εξηγούσε καλύτερα τα νέα στοιχεία, είναι ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε αποκλειστικά από τη Γη, όταν ένα τμήμα της τελευταίας αποκόπηκε, όσο ακόμα η φυγόκεντρη δύναμη του πλανήτη μας ήταν ισχυρότερη από την κεντρομόλο δύναμη της βαρύτητας. Όμως και αυτό το σενάριο έχει διάφορες αδυναμίες. Από την άλλη, οι επιστήμονες προσπαθούν να φανταστούν μία κατάλληλη τροποποίηση του κυρίαρχου μοντέλου της δημιουργίας της Σελήνης μετά από πρόσκρουση, έτσι ώστε να εξηγούνται και τα νέα στοιχεία. Σε κάθε περίπτωση πάντως, δεν υπάρχει ακόμα οριστική απάντηση για τον τρόπο που δημιουργήθηκε το φεγγάρι.

Greg Smith (Goldman Sachs): Οι πελάτες μας είναι κορόιδα

Σάλος έχει ξεσπάσει στον χρηματοπιστωτικό κολοσσό της Goldman Sachs, ευρύτερα γνωστό για την ηγετική του θέση στη διεθνή σκηνή και φυσικά για το ρόλο του στην διαδικασία «αναπροσαρμογής» του ελληνικού χρέους προ της εισαγωγής της χώρας μας στην Ευρωζώνη, μετά την παραίτηση που υπέβαλε ανώτατο διευθυντικό στέλεχος της εταιρείας στο Λονδίνο, υποστηρίζοντας ότι «δεν μπορεί πλέον να εργάζεται με ήσυχη την συνείδησή του».

Ο κ. Greg Smith, manager του τμήματος χρηματιστηριακών Παραγώγων στην Ευρώπη, παραιτήθηκε δηλώνοντας πως το περιβάλλον εργασίας στην Goldman Sachs έχει καταστεί πλέον «τόσο τοξικό και καταστροφικό όσο δεν ήταν ποτέ…»

Το πιο απίστευτο όμως στις κατηγορίες που εκτοξεύει είναι  το ότι διατείνεται πως η «γραμμή» από τη διοίκηση της μεγαλύτερης  επενδυτικής τράπεζας στον πλανήτη  προς τα στελέχη της είναι το μότο: «πώς να ξεγυμνώσουμε τα κορόιδα» τους πελάτες μας…»!

Ο κύριος Smith κατηγορεί ευθέως την ηγεσία της Goldman Sachs πως είναι «χρεοκοπημένη ηθικά» και πως ασχολείται μόνον με το πώς θα εξασφαλίσει το μάξιμουμ των κερδών για τον οίκο, ακόμα και σε βάρος των συμφερόντων των πελατών της.

Συγκεκριμένα κατηγορεί τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Lloyd Blankfein και τον πρόεδρο Gary Cohn ότι έχουν «προ πολλού απομακρυνθεί από την κουλτούρα, τις αρχές και την ιστορία της φίρμας» και πως ευθύνονται για τον «ηθικό ξεπεσμό» της, ενώ αποκαλύπτει πως στις συζητήσεις των ανώτερων στελεχών της εταιρείας οι πελάτες της συχνά αποκαλούνται επιτιμητικά ως «κουκλάκια».

Όλα αυτά μάλιστα τα υποστηρίζει  ο κύριος Smith όχι μόνο στην επιστολή παραίτησής του, αλλά και στο κύριο άρθρο της σημερινής έκδοσης της εφημερίδας Wall Street Journal.
Από την πλευρά της η  Goldman εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία δηλώνει ότι διαφωνεί με τον κ. Smith.

«Διαφωνούμε με τις απόψεις  μας, οι οποίες θεωρούμε ότι δεν αντικατοπτρίζουν το πώς δουλεύουμε την επιχείρηση,»  δήλωσε η εκπρόσωπος της τράπεζας. «Πιστεύουμε ότι είμαστε επιτυχημένοι μόνο εφόσον οι πελάτες μας είναι επιτυχημένοι».


Πηγή:
http://www.nytimes.com/2012/03/14/opinion/why-i-am-leaving-goldman-sachs.html?pagewanted=1

Η Ελλάδα πρέπει να αυξήσει επειγόντως τα επιτόκιά της

 Αυτές τις μέρες έχουμε την πρώτη ντε φάκτο χρεοκοπία μιας χώρας που αναγνωρίζεται ως ‘αναπτυγμένη’, με τους πιστωτές του ιδιωτικού τομέα να δέχονται ‘εθελοντικά’ ένα κούρεμα των απαιτήσεών τους από την ελληνική κυβέρνηση που ξεπερνά το 50%. Αν το PSI  ολοκληρωθεί επιτυχώς, η Ελλάδα θα χρωστά πλέον πολύ λιγότερα στους ιδιώτες ξένους πιστωτές.

Η Ελλάδα επίσης αποδέχτηκε ακόμη πιο αυστηρούς στόχους για το δημόσιο προϋπολογισμό της και σε αντάλλαγμα θα λάβει οικονομική συνδρομή άνω των 100 δις ευρώ. Ο στόχος του συνολικού πακέτου είναι αφενός να αποτραπεί η ολοκληρωτική ελληνική χρεοκοπία και αφετέρου να έχει η χώρα το χρόνο να ολοκληρώσει τη δημοσιονομική της προσαρμογή χωρίς να κλονισθούν καίρια οι χρηματοπιστωτικές αγορές. Αλλά η προσέγγιση αυτή – το κούρεμα του χρέους του ιδιωτικού τομέα συν η δημοσιονομική προσαρμογή – δεν πρόκειται να έχει αποτελέσματα από μόνη της.

Κι αυτό γιατί με την εξέλιξη της κρίσης αλλάζουν και τα βασικά προβλήματα της Ελλάδας. Σήμερα το πραγματικό πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι πια το δημόσιο έλλειμμα, αλλά ο συνδυασμός της φυγής των ελληνικών καταθέσεων στο εξωτερικό και της συνεχιζόμενης υπερβολικής κατανάλωσης του ιδιωτικού τομέα που για 10 χρόνια συνήθισε να δαπανά περισσότερα απ’ όσα κέρδιζε. Αυτή η υπερκατανάλωση μέχρι στιγμής χρηματοδοτούνταν από την κυβέρνηση και κατά συνέπεια το μεγαλύτερο μέρος του εξωτερικού χρέους της χώρας περιλαμβάνει υποχρεώσεις του δημοσίου τομέα.

Η επίσημη γραμμή της τρόικας που εποπτεύει το ελληνικό πρόγραμμα είναι ότι η υπερκατανάλωση της Ελλάδας θα σταματήσει όταν η κυβέρνηση χαλιναγωγήσει τις δημόσιες δαπάνες και αυξήσει σημαντικά τους φόρους. Να όμως που δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ο ελληνικός πληθυσμός συνήθισε να καταναλώνει πάνω από τα μέσα του και συνεχίζει να το κάνει επειδή αντιμετωπίζει αυτό που ο Ούγγρος οικονομολόγος Γιάνος Κόρναϊ, αναλύοντας κάποτε τις αποτυχίες του σοσιαλισμού, αποκάλεσε ‘περιορισμός του ήπιου προϋπολογισμού’. Όταν τα ελληνικά νοικοκυριά πρέπει να πληρώσουν υψηλότερους φόρους, έχουν τη δυνατότητα να τους καλύψουν αποσύροντας κεφάλαια από τις καταθέσεις τους και να συνεχίσουν να δαπανούν όπως πριν. Γι’ αυτό παρά το μεγάλο μέγεθος της δημοσιονομικής προσαρμογής, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών της Ελλάδας παραμένει κοντά στο 10% του ΑΕΠ.

Επιπλέον, οι καταθέτες αποσύρουν διαρκώς κεφάλαια από τις ελληνικές τράπεζες και τα βγάζουν στο εξωτερικό. Υπάρχουν αρκετές διαφορετικές εκτιμήσεις, αλλά το πιθανότερο είναι ότι το ποσό των χρημάτων που έχουν βγει έξω είναι γύρω στα 50 δις ευρώ – που ισοδυναμούν με το 25% του ΑΕΠ.

Όλα αυτά όμως δεν μπορούν να συνεχιστούν διότι δεν υπάρχει περίπτωση η Ελλάδα να ξανακερδίσει την πρόσβαση στις χρηματοπιστωτικές αγορές αν δεν περιορίσει το εξωτερικό  της έλλειμμα και δεν σταματήσει η φυγή καταθέσεων.

Δυστυχώς, ελάχιστα είναι τα κίνητρα για τη διατήρηση καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες  Οι ελληνικές τράπεζες σήμερα δίνουν στους καταθέτες τους επιτόκιο περί το 2,7%. Το οποίο αν και είναι καλύτερο από το μηδενικό επιτόκιο των γερμανικών τραπεζών, εν τούτοις είναι απελπιστικά μικρό, με δεδομένο τον καθ’ όλα πραγματικό κίνδυνο της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη που θα επιφέρει την απώλεια της αξίας των ελληνικών καταθέσεων.

Κατά συνέπεια πρέπει να αυξηθούν σημαντικότατα τα επιτόκια προκειμένου να δοθεί κίνητρο στους Έλληνες αποταμιευτές να διατηρήσουν τις καταθέσεις τους στη χώρα και να σταματήσει η αιμορραγία από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Και παράλληλα πρέπει να αυξηθεί το κόστος της χρηματοδότησης των επιπλέον δαπανών – διαφορετικά το εξωτερικό έλλειμμα θα παραμείνει.

Αλλά και το κόστος της πίστωσης για τον ελληνικό ιδιωτικό τομέα παραμένει εκπληκτικά χαμηλό  για μια οικονομία που έχει αποκλειστεί ολοκληρωτικά από τις ξένες κεφαλαιαγορές και που η κυβέρνησή της δεν μπορεί να αντλήσει ιδιωτικά κεφάλαια με κανέναν όρο. Το μέσο κόστος των νέων δανείων για τα ελληνικά νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις βρίσκεται σήμερα στο 6%-7%. Δεν είναι χαμηλό αλλά βρίσκεται μόλις κάποιες ποσοστιαίες μονάδες ψηλότερα από της Γερμανίας. Κι αυτό πρέπει να αλλάξει.

Η Εσθονία που πριν την κρίση είχε πολύ μεγάλο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, δίνει ένα ενδιαφέρον παράδειγμα. Εκεί όταν ξέσπασε η κρίση, το κόστος δανεισμού για τα νέα δάνεια ξεπέρασε το 40% κι αυτό οδήγησε σε μια πολύ ισχυρή προσαρμογή στην εσωτερική κατανάλωση. Και η ισχυρή προσαρμογή της εγχώριας κατανάλωσης μετέτρεψε γρήγορα το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών σε πλεόνασμα και το αξιόχρεο της χώρας ποτέ δεν αμφισβητήθηκε.

Γιατί η Ελλάδα έχει τόσο χαμηλά επιτόκια; Η απάντηση είναι απλή: οι ελληνικές τράπεζες έχουν ακόμη πρόσβαση στη χρηματοδότηση της ΕΚΤ με πολύ χαμηλά επιτόκια 1%-3%. Όσο όμως συνεχίζεται η ροή του φτηνού χρήματος τόσο θα συνεχίζεται και η έξοδος των κεφαλαίων. Και έτσι δεν θα υπάρξει προσαρμογή στην κατανάλωση.

Κι αυτός είναι ο λόγος που το υπάρχον πρόγραμμα προσαρμογής δεν αρκεί, ακόμα και αν η ελληνική κυβέρνηση εφαρμόσει όλους τους όρους των ευρωπαϊκών προγραμμάτων της. Αν δεν γίνει κάτι για να σταματήσει η φυγή των κεφαλαίων και να περιοριστεί η εγχώρια εσωτερική κατανάλωση, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα εξαρτάται όλο και περισσότερο από τη χρηματοδότηση της κεντρικής τράπεζας. Αλλά η ΕΚΤ έχει ήδη δώσει 120 δις ευρώ στις ελληνικές τράπεζες και δεν μπορεί να αυξήσει άλλο την έκθεση της σε μια χώρα που βρίσκεται υπό χρεοκοπία.

Απαιτείται λοιπόν μια μεγάλη αύξηση των ελληνικών επιτοκίων προκειμένου οι καταθέτες να διατηρήσουν τα χρήματά τους στη χώρα. Αν αυτό δεν γίνει γρήγορα, η φυγή των καταθέσεων εκτός Ελλάδας θα κλιμακωθεί και η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί στο τέλος να επιβάλει το πάγωμα των καταθέσεων ή και κεφαλαιακούς ελέγχους. Αλλά κάθε τέτοια κίνηση θα οδηγήσει σε κατάρρευση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και ενδεχομένως σε τεράστια μόλυνση που θα επηρεάσει την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία.

Αν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν αναγνωρίσουν ότι η φυγή των καταθέσεων και η συνεχιζόμενη υπερβολική ιδιωτική κατανάλωση αντιπροσωπεύουν τους πραγματικούς κινδύνους στο πρόγραμμα προσαρμογής της Ελλάδας, μπορεί σύντομα να κληθούν να αντιμετωπίσουν μια άλλη κρίση – που είναι δύσκολο να φανταστούμε σήμερα – ακόμα μεγαλύτερων διαστάσεων.

Ο Ντάνιελ Γκρος είναι διευθυντής του European Policy Studies. 

Πηγή: banksnews.gr

Μέχρι τον Ιούνιο ο 13ος και 14ος

Διμέτωπη επίθεση θα δεχθούν μισθοί και δώρα στον ιδιωτικό τομέα τον προσεχή Ιούνιο από την Τρόικα αλλά ταυτόχρονα και από τις “συμμαχικές” επιχειρηματικές δυνάμεις.

Ευθεία επίθεση από  όλα τα επιχειρηματικά μέτωπα με “εμπροσθοφυλακή” την Τρόικα και τους Έλληνες και ξένους “επιτελείς” σχεδιασμού αναβάθμισης της ανταγωνιστικότητας θα δεχθεί ο 13ος και 14ος μισθός με σκοπό την κατάργηση τους. Εάν οι αντιστάσεις και τα "οχυρά” φανούν  ισχυρά, τα ιστορικά δώρα των μισθωτών μπορεί να διατηρηθούν αλλά με μειώσεις που τελικά θα πάρουν την μορφή χαρτζιλικιού... και τίποτε περισσότερο.

Και αυτό μέχρι την τελική πτώση τους.

Στους μισθούς θα “επιτεθούν” οι επιχειρηματικές δυνάμεις της μεταποίησης με σκοπό την πλήρη κατάργηση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων των ήδη εργαζομένων με αμοιβές άνω των 1.000 ευρώ.

Τα μέτωπα των νέων επιθέσεων έχουν ήδη σχηματιστεί και έχουν προσδιορίσει την στρατηγική τους σε επιχειρηματικές συγκεντρώσεις τόσο σε συλλογικό επίπεδο όσο και σε κλαδικό.

Μέχρι στιγμής έχει συμφωνηθεί να υπάρχει ενιαία γραμμή στις επιθέσεις σε δώρα και μισθούς και να μην διαφοροποιούνται από τάξη σε τάξη επιχειρήσεων ώστε να μην παρουσιάζεται προς τα έξω μια εικόνα Κοινωνικών Εταίρων με ευαισθησίες και εργοδοτών με συμφέροντα και χωρίς ευαισθησίες.

Πριν εκδηλωθούν οι επιθέσεις που χρονικά τοποθετούνται μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου και βεβαίως μετά τις εκλογές, θα υπάρξει προσπάθεια να δημιουργηθεί κλίμα αναγκών της οικονομίας για παραπέρα αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας προκειμένου να προσελκυσθούν επενδύσεις και να δημιουργηθούν έτσι νέες θέσεις εργασίας.

Η ήδη δημιουργία ατμόσφαιρας αναμονής για σκληρά μέτρα τον Ιούνιο εξυπηρετεί τους πάντες. Την κυβέρνηση που θα μεταθέσει την καυτή πατάτα στην επόμενη. Το κόμματα ενόψει εκλογών. Τους δανειστές για να περάσουν τα σημερινά μέτρα. Και τους επιχειρηματίες για να οργανώσουν την μορφή των επιθέσεων. 

Του Γιώργου Κράλογλου 

Πηγή:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Οι 10 χώρες με τα μεγαλύτερα αποθέματα χρυσού στον κόσμο

Το 2011, οι παγκόσμιες κεντρικές τράπεζες συνέχισαν να είναι καθαροί αγοραστές χρυσού, καθώς προσπάθησαν να διαφοροποιηθούν από το δολάριο και ευρώ με σκοπό την προστασία του εθνικού πλούτου.

Οι αγορές από τις κεντρικές τράπεζες αυξήθηκαν σε 439,7 τόνους το 2011, από 77 τόνους το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με το World Gold Council (WGC). Μεξικό, η Ρωσία και η Νότια Κορέα ήταν μερικοί από τους μεγαλύτερους αγοραστές χρυσού. Στο 90,5 τοις εκατό, η Πορτογαλία είναι η χώρα με το υψηλότερο ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων της σε χρυσό.

Έχουμε βάλει μαζί έναν κατάλογο των χωρών με τις μεγαλύτερες επίσημες εκμεταλλεύσεις χρυσού, όπως αναφέρθηκε από την (WGC). Θα περιλαμβάνονται επίσης το ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων τους που έχουν σε χρυσό.

10. Ινδία

Επίσημα αποθέματα χρυσού: 557,7 τόνοι

Ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό: 9,2%

Η Κεντρική τράπεζα της Ινδίας υπολείπεται σε αποθέματα χρυσού από εκείνα των μεγάλων οικονομιών.

9. Ολλανδία 

Επίσημα αποθέματα χρυσού: 612,5 τόνοι

Ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό: 59,8%

Η ολλανδική Εθνική Τράπεζα (DNB) θεωρεί ότι ο χρυσός είναι «η απόλυτη αποθεματικό και άγκυρα εμπιστοσύνης σε περιόδους οικονομικής κρίσης», σύμφωνα με Zero Hedge.

8. Ιαπωνία

Επίσημα αποθέματα χρυσού: 765,2 τόνοι

Ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό: 2,9%

Το 2011, η Τράπεζα της Ιαπωνίας πούλησε χρυσό για την άντληση 20 τρισεκατομμυρίων ¥ με σκοπό να ηρεμήσει τους επενδυτές μετά το τσουνάμι που είχε σαν αποτέλεσμα την πυρηνική καταστροφή στην Ιαπωνία. Εν τω μεταξύ, οι εξαγωγές χρυσού της χώρας (οι οποίες περιλαμβάνουν ιδιωτικές εξαγωγές) αναμένεται να φθάσουν τους 100 τόνους το 2011.

7. Ρωσσία

Επίσημα αποθέματα χρυσού: 883,3 τόνοι

Ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό: 9,1%

Η Κεντρική τράπεζα της Ρωσίας αγοράζει χρυσό από την εγχώρια αγορά και τις ρωσικές τράπεζες πολύτιμων μετάλλων, και αγόρασε 15 τόνους χρυσού κατά το τρίτο τρίμηνο του 2011. Νωρίτερα το περασμένο έτος, η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να αγοράσει πάνω από 100 τόνους χρυσού μέσα στο έτος.

6. Ελβετία

Επίσημα αποθέματα χρυσού: 1,040.1 τόνους

Ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό: 16,3%

Μεταξύ 2000 - 2005 η Ελβετική Εθνική Τράπεζα πούλησε 1.300 τόνους χρυσού που εν μέρει συνδέεται με την εισαγωγή του ευρώ. Το 2010, τα αποθέματα χρυσού της έφτασαν το ένα τέταρτο των συνολικών αποθεμάτων της.

5.Κίνα

Επίσημα αποθέματα χρυσού: 1,054.1 τόνους

Ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό: 1,6%

Η Κίνα φέρεται να έκανε σημαντικές αγορές χρυσού κατά τους τελευταίους μήνες του 2011, καθώς προσπάθησε διαφοροποιηθεί από τις συμμετοχές της στα κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ. Η Κίνα αγοράζει χρυσό από την εγχώρια αγορά της.


4. Γαλλία

Επίσημα αποθέματα χρυσού: 2,435.4 τόνους

Ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό: 71,1%

Η Γαλλία είναι μία από τις χώρες που υπέγραψαν τη Συμφωνία Χρυσού των Κεντρικών Τραπεζών, που περιορίζει τις πωλήσεις χρυσού από τις ευρωπαϊκές χώρες. Οι 19 υπογράφοντες πούλησαν περίπου 10 τόνους χρυσού κατά το πρώτο έτος της νέας συμφωνίας τους (Σεπτέμβριος 2009 - Σεπτέμβριος 2010).

3. Ιταλία

Επίσημα αποτελέσματα χρυσού: 2,451.8 τόνους

Ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό: 71,0%

Τα αποθέματα χρυσού της Ιταλίας αξίζουν μόνο το ένα δέκατο της διάσωσης που χρειάζεται. Το 2011, οι ιταλικές τράπεζες έδωσαν προς την Τράπεζα της Ιταλίας την εντολή για την αγορά χρυσού έτσι ώστε να ενισχύσει τους ισολογισμούς τους εν όψει των προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων.

2. Γερμανία

Επίσημα αποθέματα χρυσού: 3,396.3 τόνους

Ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό: 71,4%

Σύμφωνα με τη Συμφωνία Χρυσού Κεντρικών Τραπεζών, η Γερμανία έχει πουλήσει 4,7 τόνων χρυσού από τις 7 Σεπτέμβρη, 2011. Τον Νοέμβριο του περασμένου έτους, το ΔΝΤ ανακοίνωσε ότι η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας πουλάει χρυσό, αλλά το μεγαλύτερο μέρος πωλήθηκε στο υπουργείο οικονομικών να κόβει τα αναμνηστικά κέρματα. Επιπλέον, η Γερμανία αρνήθηκε να υπάρχουν συμμετοχές σε χρυσό όσον αφορά στις ενισχύσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (EFSF).

1. Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

Επίσημα αποθέματα χρυσού: 8,133.5 τόνους

Ποσοστό των συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό: 74,5%
 
Το ποσοστό συναλλαγματικών διαθεσίμων σε χρυσό των ΗΠΑ αυξήθηκε από 74,8 τοις εκατό το Μάιο, σε 75,5 τοις εκατό το Νοέμβριο του 2011, αλλά έχει μειωθεί και πάλι από τότε.

Οι ευρωπαίοι επαναγοράζουν τα αυτοκίνητα που μας πούλησαν

Κύματα μαζικών ρευστοποιήσεων ελληνικών μεταχειρισμένων και καινούργιων αυτοκινήτων αδειάζουν από στοκ το ελληνικό «πάρκο» όπως αποκαλείται στην αργκό των αντιπροσώπων η ελληνική επικράτεια. Οι πωλήσεις γίνονται προς μεγάλους ξένους εμπόρους οι οποίοι σαρώνουν κυριολεκτικά την αγορά είτε λειτουργώντας εδώ με αυτόνομη παρουσία, είτε ως προσκεκλημένοι ελληνικών τραπεζών που επιχειρούν να ρευστοποιήσουν τους στόλους των κατασχεμένων, λόγω μη εξυπηρετούμενων δανείων, αυτοκινήτων.

Παράλληλα σε εξαγωγές προβαίνουν και οι εταιρείες χρηματοδοτικών μισθώσεων καθώς η λήξη των συμβάσεων έχει πάψει πια να φέρνει και εξαγορά από τον χρήστη. Επιπλέον με δεδομένη την αλλαγή της φορολογικής μεταχείρισης των χρηματοδοτικών μισθώσεων τα ακριβότερα αυτοκίνητα τείνουν να γίνουν το φθηνότερο τμήμα των μεταχειρισμένων.

Ποιοι αγοράζουν

Τουλάχιστον δέκα μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες δραστηριοποιούνται αυτή τη στιγμή στην χώρα. Ξεχωρίζουν όμως με βάση τον αριθμό των εξαγωγών που διεκπεραιώνουν η βελγική carconnx και η ομοεθνή της ecrent . Επιθετικές αγορές πραγματοποιεί και η A.M. Auto-Group. Ακόμα δεσπόζουσα θέση έχουν η γερμανική autobid.de, η ομοεθνής της Auto Welt και η carsontheweb.com, οι οποίες διενεργούν μάλιστα και ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς πουλώντας έτσι εκατοντάδες ελληνικά αυτοκίνητα. Επίσης «πάρα πολλοί Έλληνες στη Γερμανία, ιδιαίτερα στη Στουτγάρδη, που παλιά έκαναν εισαγωγές μεταχειρισμένων από τη Γερμανία στην Ελλάδα, τώρα κάνουν εξαγωγές στη Γερμανία» πληροφορεί το Capital.gr κορυφαίο στέλεχος της ελληνικής αγοράς αυτοκινήτου που ηγείται σήμερα της αντιπροσωπείας μεγάλου ξένου ευρωπαϊκού ομίλου στη χώρα. Εάν εξαιρεθούν τα αυτοκίνητα που πωλούνται με αυτόν τον τρόπο, οι ευρωπαίοι αγοραστές, που περιλαμβάνουν επίσης και Ολλανδούς, Ρουμάνους, Βούλγαρους και Πολωνούς απορροφούν περισσότερα από 3.000 ελληνικά αυτοκίνητα ετησίως.

Οι τράπεζες

Στον αριθμό αυτό θα πρέπει να προστεθεί και ο αδιευκρίνιστος, για την ώρα, αριθμός πωλήσεων αυτοκινήτων που έχουν κατάσχει οι τράπεζες, σε εμπόρους που έρχονται από το εξωτερικό κατόπιν προσκλήσεως. Βελγική εταιρεία με την οποία επικοινώνησε το Capital.gr επισημαίνει πως Γάλλοι έμποροι απορρόφησαν το στοκ αυτοκινήτων της Εμπορικής Τραπέζης μετά από πρόσκλησή τους στην Ελλάδα για το σκοπό αυτό από την Credit Agricole. Επίσης πλειστηριασμούς, προκειμένου να αντιμετωπίζουν τα ζητήματα διαφάνειας που εγείρονται, πραγματοποιούν στην εγχώρια αγορά με την συμμετοχή ξένων εμπόρων και άλλες ελληνικές τράπεζες.

Στην μεγάλη αυτή έξοδο των αυτοκινήτων από το ελληνικό «πάρκο» συμμετέχουν και Έλληνες έμποροι, οι οποίοι μεσολαβούν για λογαριασμό των ξένων αγοραστών. Αν και τα στοιχεία για το εύρος των εξαγωγών αυτοκινήτων ποικίλουν και είναι δύσκολο να διασταυρωθούν, η εκτίμηση κύκλων της αγοράς είναι πως περί τα 5.000 με 7.000 αυτοκίνητα εξάγονται ετησίως τα τελευταία λίγα χρόνια με αμείωτους για την ώρα ρυθμούς.

Εγγράφονται εκτεταμένες ζημίες

Θα πρέπει να γίνει σαφές πως σε καμία περίπτωση οι πωλήσεις αυτές δεν ανακτούν σημαντικό ποσοστό της αξίας με τα οποία είναι εγγεγραμμένα στα λογιστικά βιβλία του κάθε ιδιοκτήτη τα αυτοκίνητα. Και αυτό διότι η υπερφορολόγηση των αυτοκινήτων στην ελληνική αγορά είχε οδηγήσει σε σημαντικά υψηλότερες τιμές πώλησης σε σχέση με την κεντρική Ευρώπη, ειδικά τα μεταχειρισμένα και τα μεγαλύτερου κυβισμού.

Πρόκειται «για μια από τις μαζικότερες ρευστοποιήσεις αυτοκινήτων στην ευρωπαϊκή ιστορία» αναφέρουν στο Capital.gr παράγοντες της αγοράς, προσθέτοντας πως μεταξύ των εξαγόμενων αυτοκινήτων περιλαμβάνονται και ολοκαίνουργια που σκουριάζουν στα πάρκινγκ αδιάθετα και έτσι οι επιχειρηματίες επιλέγουν να γράψουν την ζημία αλλά και να μειώσουν το ταχύτερο τα αποθέματά τους.

Την ίδια ώρα οι πωλήσεις καινούριων αυτοκινήτων στην Ελλάδα το Φεβρουάριο υποχώρησαν κατά 45% στα επίπεδα των 3.800, ενώ για το πρώτο δίμηνο η πτώση είναι της τάξης του 70%. Σε απολύτους αριθμούς η αγορά προσομοιάζει τα επίπεδα περασμένων δεκαετιών, επίπεδα που είχαμε να δούμε από την πετρελαϊκή κρίση, σχολιάζει βετεράνος της ελληνικής αγοράς αυτοκινήτων.

Πόσο πωλούνται

Οι αποτιμήσεις στις οποίες συνήθως αγοράζονται από το εξωτερικό τα ελληνικά αυτοκίνητα βρίσκονται στα επίπεδα του 55% με 60% της εμπορικής τους αξίας στην Ελλάδα. «Ένα αυτοκίνητο που εδώ σήμερα μπορεί να πωλείται, με αξιώσεις να γίνει κάποια στιγμή συναλλαγή, στα επίπεδα των 10.000 ευρώ, εμείς το αγοράζουμε για εξαγωγή στα 6.000» αναφέρει στο Capital.gr ο Έλληνας διευθυντής δυτικοευρωπαϊκής αγοράστριας εταιρείας.

Άλλος Έλληνας έμπορος αναφέρει πως πριν λίγα 24ωρα «στείλαμε ένα Mitsubishi Outlander του 2009 για 8.000 ευρώ στο εξωτερικό και ένα Ford Focus ST του 2007 για 7.500 ευρώ, όταν καινούργιο έκανε εδώ 30.000 και μεταχειρισμένο γύρω στα 15.000».

Πιέσεις για ακόμα χαμηλότερες τιμές

«Παρόλα αυτά οι πιέσεις από το εξωτερικό για ακόμη χαμηλότερες τιμές αυξάνονται. Οι πωλήσεις των ελληνικών αυτοκινήτων στην Ευρώπη δεν έχουν αποδώσει τα αναμενόμενα από τις εταιρείες κέρδη, καθώς, αφενός αποτελούν στο σύνολο τους βενζινοκίνητα αυτοκίνητα -την ώρα που προτιμάται ευρέως το diesel- και αφετέρου διότι αγοράζονται σχετικά ακριβά εξαιτίας των υψηλών επιπέδων εξοπλισμού με τα οποία έχουν επενδυθεί, σε αντίθεση με το τυπικό ευρωπαϊκό αυτοκίνητο» αναφέρει έμπορος που εμπλέκεται στη διαδικασία remarketing όπως αποκαλείται η επανεξαγωγή αυτοκινήτων. Εάν στην εικόνα αυτή προσθέτουν οι τουλάχιστον δύο μεταφορές που πρέπει να πληρώσει ο αγοραστής, η μία προς το κέντρο διανομής και η άλλη προς το τελικό σημείο πώλησης, καθίσταται αντιληπτό ότι οι τιμές θα πρέπει να υποχωρήσουν κι’ άλλο προκειμένου να απορροφηθούν και τα εναπομείναντα πλεονάζοντα αποθέματα της Ελλάδας.

Τα αυτοκίνητα που «τραβούν» περισσότερο στην ευρωπαϊκή αγορά είναι σύμφωνα με τις ίδιες πηγές τα γερμανικά και αυτά που έχουν καλά χαρακτηριστικά όπως λίγα χιλιόμετρα και έτη κυκλοφορίας. Αδιάφοροι εμφανίζονται οι έμποροι για τα πλούσια πακέτα εξοπλισμού με τα οποία «προίκισαν» οι Έλληνες αγοραστές τα αυτοκίνητα τους κατά την αγορά.

Distressed sales στα πολυτελή

Στα πολυτελή αυτοκίνητα τώρα, η κατάσταση είναι κυριολεκτικά τραγική. Αυτοκίνητα που μέχρι προ διετίας μπορεί να πωλούνταν έναντι 50.000 ή 60.000 ευρώ όπως μεταχειρισμένα SUV Mercedes 3.500 κυβικών, έχουν εμφανιστεί στην ελληνική αγορά προς 20.000 ευρώ ενώ ακόμα χαμηλότερα αγοράζονται από τους ξένους εμπόρους.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση Έλληνα εμπόρου πολυτελών μεταχειρισμένων αυτοκινήτων στα νότια προάστια, ο οποίος χρεοκόπησε και το στοκ του πέρασε στην τράπεζα που είχε τις υποχρεώσεις του. Αυτή πέρασε με τη σειρά της το στοκ σε εταιρεία leasing συμφερόντων της, επιχειρώντας να ανακτήσει 1,4 εκατ. ευρώ από αυτοκίνητα λογιστικής αξίας της τάξης των 3 εκατ. ευρώ.

Τα αυτοκίνητα της λίστας με το στοκ που περιλαμβάνει Ferrari, Porsche Lamborghini, Mercedes και Range Rover, φέρεται να απορροφήθηκαν ήδη. Και όμως, όπως επισημαίνει με έκπληξη εκπρόσωπος ξένης εταιρείας που έλαβε από την τράπεζα την προς πώληση λίστα, η πλειοψηφία των αυτοκινήτων πωλήθηκε σε Έλληνες ιδιώτες...

Πηγή:www.capital.gr

Ηξεραν τα κοιτάσματα στο Αιγαίο!

Σε μια νέα αποκάλυψη η οποία αφορά τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο και δη αυτά που βρίσκονται νότια της Κρήτης προχώρησε το WikiLeaks, σύμφωνα με δημοσίευμα του www.defencenet.gr.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα με βάση τη διαρροή των ενδοεταιρικών συνομιλιών των στελεχών του αμερικανικού ιδρύματος στρατηγικών πληροφοριών και ενός από τα πλέον σεβάσμια think tank των ΗΠΑ Stratfor προκύπτει ότι τη στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου το Δεκέμβριο του 2009 δήλωνε ότι «στην Ελλάδα δεν έχουμε πετρέλαιο ή το πετρέλαιο που έχουμε είναι πολύ λίγο» τα κοιτάσματα ειδικά νότια της Κρήτης είχαν ήδη εντοπιστεί και ήταν γνωστά στις ΗΠΑ από το 2007!

Όπως υπογραμμίζεται, με δεδομένη την ανάγκη να προσφύγει η τότε κυβέρνηση στον μηχανισμό στήριξης, προτίμησε αντί να ξεκινήσει άμεσα γεωτρήσεις, στην περιοχή, έστω και χωρίς να καθορίσει την ΑΟΖ, να οδηγήσει την χώρα στο Μνημόνιο!

Στο δημοσίευμα υπενθυμίζεται ότι λίγους μήνες μετά και ενώ οι πληροφορίες είχαν αρχίσει και διέρρεαν  ο μέχρι σήμερα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θεόδωρος Πάγκαλος μιλώντας στη Βουλή είπε τα ίδια: «Δεν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα».

Τονίζεται παράλληλα ότι στο WikiLeaks διέρρευσαν μάλιστα εκτιμήσεις των στελεχών του Stratfor που ανέφεραν ότι «Καλύτερα  μετά από αυτό να συνδεθεί η Ελλάδα με το δολάριο, αν βγει από την ζώνη του ευρώ».

Σε ό,τι αφορά τα πετρέλαια (οι συζητήσεις των στελεχών που διέρρευσαν αφορούν διάστημα από τα μέσα του 2009 μέχρι το 2011) φέρεται να υπάρχουν και μυστικές έρευνες προηγούμενων ετών οι οποίες δεν έχουν έρθει ακόμα στο φως, αλλά αποδεικνύουν ότι έχουν εντοπιστεί τεράστια κοιτάσματα νότια της Κρήτης, αλλά και στο Αιγαίο!

Τα συγκεκριμένα τηλεγραφήματα αποκαλύπτουν συζητήσεις του επικεφαλής της Stratfor με δικούς του αναλυτές- δεν είναι δηλαδή μια εκτίμησή τους απλά αλλά διαρροή.

Οι υπολογισμοί φαίνεται να στηρίζονται σε επαφή με το ίδιο τον επικεφαλής της Noble Energy ο οποίος έχει ολόκληρο τον φάκελο για τα εντοπισθέντα κοιτάσματα στην Α.Μεσόγειο.

Τα κοιτάσματα έχουν εντοπιστεί νότια της Κρήτης και ειδικότερα εντός της Μεσογειακής Ράχης, έκτασης περίπου 80.000 Km2, με μεγάλο μέρος της να βρίσκεται εντός της ελληνικής Α.Ο.Ζ που έχει ήδη καθοριστεί από το υπουργείο ΠΕΚΑ.

Με βάση το ίδιο δημοσίευμα, τα αποθέματα κάτω από την Κρήτη είναι της τάξεως των 20 -22 δισ. βαρέλια πετρέλαιο, ενώ σε αυτά μπορούν να προστεθούν και περίπου 20 δισ. βαρέλια πετρελαίου που βρίσκονται στη ζώνη του Ηροδότου, δηλαδή 150 -175 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ιεράπετρας.

Επίσης, τονίζεται πως τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου στην λεκάνη του Βόρειου Αιγαίου, αποκαλύπτουν τα αρχεία του ΙΓΜΕ και των ΕΛΠΕ που τόσα χρόνια έμεναν κρυμμένα, για την ακρίβεια, θαμμένα! Στη λεκάνη του βόρειου Αιγαίου, τόσο ανατολικά του πεδίου του Πρίνου, περί τη νησίδα Μπάμπουρας (και γύρω τοποθεσίες) όσο και δυτικά, πρός τα νότια του κόλπου του Στρυμώνα και το Άγιο Όρος, τα εικαζόμενα δυνητικά κοιτάσματα επαρκούν για να καλύψουν το 1/3 των ενεργειακών αναγκών της χώρας.

Δηλαδή, περίπου 5,5 δισ. απολήψιμων (και όχι ΟΟΙΡ !) βαρελιών, με δυνατότητα παραγωγής πάνω από 100.000 βαρέλια/ημέρα. Και αυτές είναι ενδείξεις μόνο από τη βόρεια περιοχή του Αιγαίου.

Παλαιότερες, προ του 2000, μελέτες του ΙΓΜΕ και των ΕΛΠΕ κάνουν λόγο για όγκο Πρωτογενούς Υφιστάμενου Πετρελαίου (ΟΟΙΡ) που συντηρητικά εκτιμάτο σε άνω των 4 δισ. βαρέλια ανεπιβεβαίωτα αποθέματα στο Αιγαίο (Λεκάνες Θεσσαλονίκης και Βορείου Αιγαίου) και γύρω σε άλλα 2 δισ. βαρέλια στη ζώνη της Λεκάνης Ιονίου.

Με βάση αυτές τις εκτιμήσεις και λαμβάνοντας υπόψη τη μέση αναλογία που διέπει τη σχέση μεταξύ ΟΟΙΡ και ωφέλιμες απολήψιμες ποσότητες, εκτιμάται ότι το σύνολο ανεπιβεβαίωτων και δυνητικώς εκμεταλλεύσιμων υδρογονανθράκων στην Ελλάδα είναι της τάξεως των 1,2 δισ. ισόποσων βαρελιών. Δηλαδή μια αύξηση τουλάχιστον κατά 120 φορές του σημερινού αποθέματος των 10 εκατ. βαρέλιων!

Και όπως τονίζεται, όλα αυτά ήταν σε γνώση της κυβέρνησης Παπανδρέου τον Δεκέμβριο του 2009 όταν έκανε την περίφημη δήλωση «Δεν υπάρχει πετρέλαιο» και βέβαια μία τέτοια παραδοχή θα άλλαζε ολόκληρη της ψυχολογία και δεν θα δικαιολογούσε σε καμία περίπτωση προσφυγή στον Μηχανισμό Στήριξης τον Μάιο του 2010.

«Οι Τούρκοι είναι εκτός ελέγχου»

Με βάση όσα αποκαλύπτει το Wikileaks, η αναλύτρια της Stratfor, Reva Bhalla, ενημερώνει στις 15 Σεπτεμβρίου 2011 τον George Friedman λέγοντας τα εξής:

«Είμαι σίγουρη ότι το γνωρίζετε, η Noble Energy επιχειρεί να πραγματοποιήσει γεωτρήσεις σε ύδατα της Ελληνικής Κύπρου και η Τουρκία δημιουργεί χαμό. Η κίνηση να αποστείλει φρεγάτες δείχνει ότι αποτελεί μέρος αυτής της αντίδρασης.

Μιλούσα μόλις με τον David, ο πατέρας του καλύτερού του φίλου είναι ο επικεφαλής της Noble Energy. Είχαν όλοι μαζί ένα δείπνο στο Χιούστον και ο πατέρας αναφερόταν στο πώς οι Τούρκοι τους δημιουργούν εφιάλτες με όλα αυτά τα πολεμικά πλοία και τέτοια. Ο David του είπε τι κάνω και ότι κάνουμε πολλές δουλειές με την Τουρκία και ο πατέρας θέλει να μου μιλήσει γι’ αυτό. Ίσως αυτό εξελιχθεί σε ευκαιρία για business, ποτέ δεν ξέρεις. Αλλά αυτή η οικογένεια έχει σπίτια σε όλο τον κόσμο, ο πατέρας μιλά 10 γλώσσες, ζει στην Κύπρο αυτή την περίοδο, πιο πριν βρισκόταν στο Quito, στο Βιετνάμ, έχει ένα σωρό τρελές διασυνδέσεις και δοσοληψίες με σκοτεινούς τύπους. Ίσως μπορέσω να μάθω κάποια ενδιαφέροντα πράγματα απ’ αυτόν. Και ίσως μπορέσουμε να τους βοηθήσουμε να καταλάβουν τι πραγματικά σκοπεύουν να κάνουν οι Τούρκοι…».

Η απάντηση του George Friedman, σύμφωνα με όσα διαρρέουν μέσω Wikileaks, υπήρξε σύντομη: «Μίλα μαζί του, με κάθε τρόπο. Θα είναι ενδιαφέρον να μάθουμε τις απόψεις του. Οι Τούρκοι είναι εκτός ελέγχου».

Στο μπλοκ του δολαρίου

Εν τω μεταξύ, σημείωμα το οποίο έχει συντάξει εργαζόμενος της Stratfor επικαλούμενος «καλά συνδεδεμένη χρηματοοικονομική πηγή» επισημαίνει ότι «στην περίπτωση που η Ελλάδα καταστεί σημαντική παραγωγός φυσικού αερίου/πετρελαίου, θα προτιμούσε να ανήκε στο μπλοκ του δολαρίου παρά στο μπλοκ του ευρώ», ενώ παράλληλα αναφέρει: «κατανοούμε ότι ο Παπανδρέου φλερτάρει με τις ΗΠΑ».

«Οι ΗΠΑ και η Ελλάδα έχουν μακροχρόνιους  ιστορικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς (…). Το να ενταχθεί η Ελλάδα στο μπλοκ του δολαρίου ταιριάζει με το νέο γεωπολιτικό σενάριο του State Department στην Ουάσιγκτον», τονίζει ο συντάκτης του κειμένου και καταλήγει: «Ισως η ένταξη της Ελλάδας στο μπλοκ του δολαρίου να είναι το μεγαλύτερο παιχνίδι που παίζεται στο παρασκήνιο». 

Το σημείωμα (με ημερομηνία Νοέμβριος του 2011) αφορά τη χρονική περίοδο που ο κ. Γ. Παπανδρέου είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να παραιτηθεί από πρωθυπουργός και να δημιουργήσει κυβέρνηση συνεργασίας και ο συντάκτης του και αναπτύσσει την (χρονική)  εξέλιξη τόσο στην περίπτωση που θα λάμβανε όσο και στην περίπτωση που δεν θα λάμβανε την ψήφο εμπιστοσύνης.

Σε κάθε περίπτωση, εκτιμάται στο σημείωμα, ότι ο χρόνος που θα χρειαζόταν (λόγω των πολιτικών εξελίξεων) δεν ήταν υπέρ των πολιτικών της χώρας καθώς οι ηγέτες της ευρωζώνης ήταν πολύ πιθανό να ζητούσαν τη χρεοκοπία της Ελλάδας και την έξοδό της από την ευρωζώνη. «Ο κίνδυνος παραμένει πραγματικός» αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Σε αυτό το σημείο, ο συντάκτης του σημειώματος επισημαίνει «Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να καταστεί μεγάλος παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου, ύστερα από τις ανακαλύψεις υδρογονανθράκων κοιτασμάτων στην περιοχή γύρω από την Κύπρο».

Πηγή: capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Το μέλλον μας είναι η δραχμή όσο και αν την ξορκίζουμε...

Ο Κώστας Λαπαβίτσας είναι από τις πρώτες φωνές που ακούστηκαν για χρεοκοπία και επιστροφή στην δραχμή, όταν και τα δύο θέματα αποτελούσαν ταμπού, μετά το ξέσπασμα της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης. Ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, μαζί με την ομάδα του... RMF (Research on Money and Finance), έχουν προχωρήσει σε έρευνες και μελέτες για τις επιπτώσεις του ευρώ στις περιφερειακές οικονομίες και τα δομικά προβλήματα του κοινού νομίσματος.

Υποστηρίζουν δυναμικά και κόντρα στο ρεύμα, την λύση της επιστροφής στη δραχμή, για την ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Στην συνέντευξή του στην «Ι» μας περιγράφει τις απαραίτητες διεργασίες, τους κινδύνους που θα αντιμετωπίσουμε, αλλά και τις λύσεις που θα πρέπει να δοθούν. Και προειδοποιεί πως το νέο Μνημόνιο, όχι μόνο μας οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια σε ασύντακτη χρεωκοπία ή πολυετή δραματική ύφεση, αλλά και η λεγόμενη «ανασυγκρότηση» του κράτους με απολύσεις θα οδηγήσει σε διάλυση του. Και θα αποτελέσει το πρόσφορο έδαφος για την δημιουργία άνομων παρακρατικών θυλάκων μέσα στους κρατικούς θεσμούς, που θα νέμονται την εξουσία του. Σήμερα, που ξαναμπαίνουν στο τραπέζι –σταδιακά- όλα τα ζητήματα ταμπού, οι ενδελεχείς μελέτες του RMF και του Κώστα Λαπαβίτσα, όσο και αν διαφωνεί κανείς μαζί τους για τις πολιτικές επιλογές, μπορούν να αποτελέσουν την άκρη του νήματος για να δούμε τι μας περιμένει στο μέλλον και να προετοιμαστούμε.

Το τελευταίο Μνημόνιο δεν φαίνεται να έχει πείσει τις αγορές, τους επενδυτές, ούτε καν αυτούς που το υπέγραψαν. Πιστεύετε ότι το νέο σχέδιο διάσωσης μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από την τροχιά της κατάρρευσης;

'Οχι. Δεν νομίζω ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Θα δούμε στην πράξη πού θα καταλήξει τo PSI, κι αν θα κατορθώσει η χώρα να αποφύγει και την τεχνική αθέτηση πληρωμών. Δεν είναι διόλου σίγουρο ότι δεν θα γίνει κάτι τέτοιο. Αλλά, και με τις καλύτερες προοπτικές, το Μνημόνιο θα οδηγήσει το χρέος στο 120% το 2020. Οι υποθέσεις που έχουν γίνει για να φτάσει εκεί, είναι τόσο ακραίες, και είναι τόσο πολλές οι αστάθμητες μεταβλητές, ώστε είναι πολύ πιθανό το χρέος να εκτραπεί, και να φτάσει στο 160% το 2020.

Αλλά, ακόμα και στο 120% να είναι το χρέος, παραμένει μη βιώσιμο. Διότι, πρώτον, μια οικονομία του μεγέθους της ελληνικής δεν μπορεί να αντέξει χρέος τέτοιου ύψους. Και, δεύτερον, το χρέος στο 120% κατά το 2020, θα το κατέχει ο επίσημος δανειστής, ο οποίος θα έχει και προτεραιότητα στην αποπληρωμή του. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα δεν θα μπορεί να επιστρέψει στις αγορές, γιατί ποιος ιδιώτης δανειστής θα αγοράσει κρατικά χαρτιά, όταν ξέρει ότι θα έχει προτεραιότητα κάποιος άλλος; Όταν μάλιστα το χρέος θα προσεγγίζει τα 250 δισ.;

Άρα, θα χρειαστεί και πάλι αναδιάρθρωση, η οποία θα είναι πιο δύσκολη, καθώς θα είναι ο επίσημος δανειστής μέσα. Επίσης, εξίσου σημαντικό είναι ότι τα μέτρα που συνοδεύουν το PSI είναι εντελώς απίθανο να φέρουν αποτέλεσμα. Πρώτον, διότι όσον αφορά τη σταθεροποίηση, επιβάλλουν λιτότητα πάνω στη λιτότητα, οπότε οι συνθήκες θα γίνουν ακόμη δυσκολότερες για την οικονομία. Η συρρίκνωση φέτος θα είναι επίσης πολύ μεγάλη, κάτι που θα συνεχιστεί. Πρόκειται λοιπόν για μέτρα παράλογα.

Πέραν αυτού, τα αναπτυξιακά μέτρα που περιλαμβάνονται, όπως η απελευθέρωση των επαγγελμάτων και η συντριβή του εργατικού εισοδήματος, δεν είναι δυνατό να οδηγήσουν σε ταχύρρυθμη ανάπτυξη.

Όλες αυτές οι απιθανολογίες είναι πρωτόλεια επιχειρήματα σπουδαστών προπτυχιακών στα Οικονομικά. Είναι αδύνατον να οδηγήσουν σε συστηματική ανάπτυξη. Οι υποθέσεις εργασίας, που γίνονται από όσους κατάρτισαν το Μνημόνιο, φαίνεται να δείχνουν ότι, με τις ευνοϊκότερες προοπτικές, η ανάπτυξη που θα πετύχει η Ελλάδα θα είναι, μέχρι το 2020, της τάξεως του 2,5%. Αυτό το ποσοστό δεν μεταφράζεται σε ανάπτυξη που μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα για τη χώρα.

Πολλοί πιστεύουν ότι, παρά την κοινωνική αγριότητα του σημερινού Μνημονίου, οι εκλογές στη Γαλλία θα φέρουν ανατροπές στη διεθνή σκηνή, και θα επιτρέψουν στο μέλλον άμβλυνση των σκληρών μέτρων. Η έλευση του Ολάντ στην εξουσία μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς στην Ευρώπη, αλλά και το μέλλον της Ελλάδας;

Είναι βέβαιο ότι, αν αλλάξει το πολιτικό προσωπικό, θα αλλάξουν και επιμέρους πολιτικές και αποφάσεις. Δεν θα είναι ίδιος ο Ολάντ με τον Σαρκοζί. Αυτό είναι δεδομένο. Αλλά δεν πιστεύω ότι ο Ολάντ, ο ίδιος, είναι κάποια σοβαρή ριζοσπαστική προσωπικότητα. Όσοι γνωρίζουν τη γαλλική πολιτική, το βεβαιώνουν σε όλους τους τόνους. Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι δεν φέρουν πρωτίστως τα πρόσωπα την ευθύνη για ό,τι γίνεται σήμερα. Δεν είναι δηλαδή οι πολιτικές πεποιθήσεις της Μέρκελ και του Σαρκοζί, αλλά οι δομικές σχέσεις του ίδιου του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το πρόβλημα.Οι οποίες δεν πρόκειται να αλλάξουν, επειδή θα εκλεγεί ο Ολάντ πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Οι Γερμανοί κάνουν τη διάκριση ανάμεσα στην τραπεζική κρίση, που προκλήθηκε από ανεύθυνους τραπεζίτες, οι οποίοι άφησαν ανεξέλεγκτη την κερδοσκοπία, και στην κρίση χρέους που προκλήθηκε από ανεύθυνες μεσογειακές κυβερνήσεις που άφησαν ανεξέλεγκτα τα χρέη. Είναι ορθός ο διαχωρισμός αυτός;

Είναι λάθος μια τέτοια διάγνωση. Βεβαίως, η κρίση δεν έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά σε όλες τις χώρες της περιφέρειας. Για παράδειγμα, το ισπανικό κράτος ήταν συντηρητικότερο του γερμανικού και όσον αφορά στα ελλείμματα του προϋπολογισμού, και όσον αφορά στη συσσώρευση δημοσίου χρέους. Δεν πρόκειται, δηλαδή, για σπάταλο και «άμυαλο» κράτος. Το ίδιο ισχύει και για την Πορτογαλία. Και τα δύο αυτά κράτη ανήκουν στην ευρωπαϊκή περιφέρεια. Και τα δύο βρίσκονται στη δίνη της κρίσης. Η κρίση έχει κοινά αίτια, που έχουν να κάνουν με την παγκόσμια κρίση που ξέσπασε το 2007-2008, η οποία πέρασε στην Ευρώπη, με χαρακτηριστικό τρόπο, λόγω των ιδιαίτερων δομών του ευρώ. Για λόγους δομικούς του ευρώ, προϋπήρχε η συσσώρευση ιδιωτικού και δημόσιου χρέους σε πολλά κράτη της περιφέρειας. Η κρίση, που ενέσκηψε το 2008, κατάφερε το καίριο πλήγμα, εμφανίστηκε δε με διαφορετικό τρόπο σε κάθε κράτος, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του. Τα αίτια, όπως και η βασική διαδικασία, είναι παρόμοια. Δεν είναι τυχαίο ότι η κρίση εμφανίζεται σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Και οφείλεται στη δομή του ευρώ.

Ποιο είναι, λοιπόν, αυτό το δομικό πρόβλημα του ευρώ;

Καταρχήν, το ευρώ διαμεσολάβησε την παγκόσμια κρίση στην Ευρώπη. Το ευρώ είναι ένας μηχανισμός, που φτιάχτηκε για να δημιουργήσει ένα χρήμα παγκόσμιας εμβέλειας. Ένα χρήμα, που θα είναι παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Το χρήμα αυτό υπήρχαν τρεις προϋποθέσεις για να γίνει: η κοινή νομισματική πολιτική, το κοινό τραπεζικό πεδίο (αν και οι τράπεζες παρέμειναν υπό εθνικό καθεστώς) και, φυσικά, η δημοσιονομική πειθαρχία, η οποία επιβλήθηκε μέσω του Συμφώνου Σταθερότητας. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, η οικονομική ευλυγισία προήλθε από την αγορά εργασίας, δηλαδή από τις πιέσεις που ασκήθηκαν σ' αυτήν. Σ' αυτό το σημείο οι χώρες της περιφέρειας έπεσαν σε παγίδα: από τη στιγμή που η Γερμανία επέβαλε για δύο δεκαετίες πάγωμα του εργατικού κόστους, με μεθόδους πολύ αυστηρές, οι χώρες της περιφέρειας σταδιακά έχασαν σε ανταγωνιστικότητα. Έχουμε, δηλαδή, δομικά αίτια στα οποία οφείλεται η απώλεια της ανταγωνιστικότητας. Αυτό είναι η αφετηρία του προβλήματος. Διότι η απώλεια της ανταγωνιστικότητας έφερε τα μεγάλα ελλείμματα που χρηματοδοτήθηκαν με χαμηλές πιστώσεις. Και οδηγηθήκαμε στη μεγάλη συσσώρευση χρέους. Όταν, λοιπόν, έφτασε η κρίση του 2007-2008, αποκαλύφθηκαν οι δομικές αδυναμίες και άρχισε να ξεδιπλώνεται το πρόβλημα.

Για σας αποτελεί μονόδρομο η επιστροφή στη δραχμή; Αν οι πλούσιες χώρες δέχονταν την ανακύκλωση των πλεονασμάτων τους, μέσω επενδύσεων και όχι μέσω δανεισμού, θα άλλαζαν οι ευρωπαϊκές προοπτικές της χώρας;

Αν αυτή τη στιγμή γινόταν κάποιο θαύμα και οι χώρες του πυρήνα αποδέχονταν την ουσιαστική διαγραφή του ελληνικού χρέους, δηλαδή να διαγραφούν 150 με 200 δισ. ευρώ, για παράδειγμα, και ταυτόχρονα υπήρχε ένα είδος σχεδίου Μάρσαλ, με ροή κεφαλαίων στην Ελλάδα και γινόταν μεταβίβαση τεχνολογίας και δεξιοτήτων, τότε θα μπορούσε όντως η χώρα μας να βρει μια καινούργια ισορροπία μέσα στο σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να επιβιώσει. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει. Αλλά συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Έχει να κάνει με τις δομές. Είναι το πρώτο πράγμα, που δεν θα μπορούσε να γίνει. Η ιδέα ότι θα μπορούσαμε να έχουμε ένα σχέδιο Μάρσαλ και από κοινού αντιμετώπιση της κρίσης, συναινετικά, πηγάζει από τις αρχές του ευρωπαϊσμού, οι οποίες πλαισίωσαν το ευρωπαϊκό νόμισμα. Οι οποίες όμως αποδείχτηκε ότι αποτελούν γράμμα κενό. Αποτελούν ιδεολόγημα. Άλλος είναι ο πυρήνας του ευρώ, όπως σαφώς αποκαλύπτουν αυτά που γίνονται. Με βάση λοιπόν την πολιτική που περιγράψαμε στην αρχή, η Ελλάδα μέσα στο ευρώ δεν μπορεί να επιβιώσει. Θα έχει μπροστά της χρόνια μαρασμού και κατάπτωσης, αν συνεχίσει να παραμένει στο ευρώ. Κάποια στιγμή η συρρίκνωση θα σταματήσει. Αλλά δεν θα ακολουθήσει η ανάπτυξη.

Σύμφωνα με μελέτη της Bank of America Merrill Lynch, οι παλαιότερες υποτιμήσεις της δραχμής είχαν κατά μέσο όρο αρνητική –και όχι θετική- επίπτωση στην ανάπτυξη, της τάξης του 0,6% σε ορίζοντα πενταετίας. Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι διαφορετικά;

Καταρχήν, δεν εμπιστεύομαι τις εκτιμήσεις που γίνονται από τις τράπεζες. Ας μην υπολογίσουμε τις μεγάλες υποτιμήσεις της δραχμής. Και μόνο η σταδιακή της διολίσθηση, για πολλές δεκαετίες, ήταν ο ουσιαστικότερος λόγος, για τον οποίο δεν εκτοξεύθηκε στα ύψη το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών στο παρελθόν. Λειτούργησε σαν βαλβίδα εκτόνωσης για το σύστημα. Τώρα, με νομισματικά γεγονότα τέτοιου μεγέθους, όπως η αλλαγή του νομισματικού κανόνα, η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η ανάκαμψη ακολουθεί, κατά κανόνα, γρήγορα. Στην Αργεντινή, για παράδειγμα, ήρθε η ανάκαμψη σε τρεις μήνες. Από χαμηλή βάση, βέβαια. Δεν βλέπω τον λόγο, να μην γίνει το ίδιο και στην Ελλάδα.

Με την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα χρεοκοπήσουν χιλιάδες επιχειρήσεις, αλλά και όλες οι τράπεζές μας. Πόσα χρόνια πιστεύετε ότι θα χρειαστεί η χώρα για να ξεπεράσει αυτό το σοκ, και να δημιουργήσει από την αρχή τις βασικές οικονομικές δομές, ώστε να είναι σε θέση να απολαύσει αυτές τις ευεργετικές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα;

Το πρόβλημα των τραπεζών τίθεται με διαφορετικό τρόπο, απ' ό,τι εκείνο των επιχειρήσεων. Αλλά και διαφορετικά αυτό των επιχειρήσεων, που έχουν ανοίγματα στο εσωτερικό, σε σχέση με εκείνο όσων έχουν διεθνή ανοίγματα. Πρέπει λοιπόν να γίνει μια ιεράρχηση. Το πρόβλημα αναχρηματοδότησης των τραπεζών θα προκύψει με αφορμή όχι την έξοδο από το ευρώ, αλλά το δημόσιο χρέος. Οι τράπεζες έχουν κεφαλαιακό πρόβλημα, επειδή έχουν μεγάλο ποσό δημοσίου χρέους. Και επίσης έχουν σημαντικές επισφάλειες, λόγω της ύφεσης. Η αντιμετώπιση του ζητήματος αυτού σήμερα γίνεται τελείως εσφαλμένα, διότι θα δανειστεί ο ελληνικός λαός 30 ως 50 δισ. ευρώ, τα οποία θα διατεθούν στις τράπεζες, χωρίς να υπάρχει κανένας δημόσιος έλεγχος για τα χρήματα αυτά.

Η απάντηση, σχετικά με το πρόβλημα των τραπεζών, σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ, είναι: να αποκτήσουν δημόσιο περιεχόμενο. Δηλαδή να μην παρέχεται μόνο δημόσιο χρήμα, αλλά να ασκείται και δημόσιος έλεγχος. Μπορεί να μην χρειαστεί να χορηγηθεί δημόσιο χρήμα, γιατί δεν θα είναι εύκολο, αλλά να γίνει επιμήκυνση των δημοσίων χρεών, να μην χρεοκοπήσει το Δημόσιο ως προς τις τράπεζες. Και να παραταθεί ο δανεισμός τους, ώστε να επιβιώσουν υπό κρατική ιδιοκτησία.

Το πρόβλημα των τραπεζών θα αφορά, επίσης, σε μεγάλο βαθμό τη ρευστότητας. Θα πρέπει να ανασυνταχθεί η Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να μπορεί να τους παρέχει ρευστότητα. Όσον αφορά στα πιστωτικά ιδρύματα, επομένως, απαιτείται άμεση παρέμβαση. Και υπάρχει η δυνατότητα το πρόβλημα να αντιμετωπιστεί, εφόσον το Κράτος παρέμβει άμεσα και τις ανασυντάξει.

Το ζήτημα των επιχειρήσεων τίθεται διαφορετικά. Όσες έχουν πιστωτικό άνοιγμα στην εγχώρια αγορά, θα καταφέρουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, επειδή τα χρέη θα μετατραπούν στο νέο νόμισμα, και θα μπορούν να λαμβάνουν ρευστότητα από τις τράπεζες. Το πρόβλημα, που θα έχουν οι επιχειρήσεις αυτές, θα έχει να κάνει με τις πληρωμές στην αγορά. Στο θέμα αυτό θα απαιτηθεί παρέμβαση των τραπεζών, που θα βρίσκονται υπό κρατική εποπτεία, ώστε να δοθεί παράταση στις πιστώσεις. Να παραταθεί ο χρόνος των πληρωμών, ώστε οι υγιείς επιχειρήσεις να μην καταρρεύσουν, για λόγους για τους οποίους δεν θα ευθύνονται.

Για τις επιχειρήσεις, που έχουν άνοιγμα στο εξωτερικό, τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα. Γιατί ο δανεισμός σε ευρώ, δεν θα μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί. Εκεί θα χρειαστεί συντονισμένη παρέμβαση. Καταρχήν, οι επιχειρήσεις αυτές γνωρίζουν ήδη τον κίνδυνο που υπάρχει, και έχουν αρχίσει να λαμβάνουν μέτρα αμυντικά, στο ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ. Δεν το κάνουν αυτό μόνο οι ελληνικές, αλλά και άλλες επιχειρήσεις. Αν επέλθει μεταβολή του νομισματικού κανόνα, θα πρέπει οι επιχειρήσεις που είναι εκτεθειμένες σε ευρώ, να εισέλθουν σε μια διαδικασία αναδιαπραγμάτευσης των χρεών τους με τις ξένες τράπεζες. Ίσως απαιτηθούν ως προς αυτό νέες κρατικές εγγυήσεις. Θα σημειωθούν ασφαλώς και απώλειες. Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι ένα τίμημα που θα καταβάλλει η χώρα, για να βγει από την παγίδα, στην οποία βρίσκεται. Το πρόβλημα όμως αυτό είναι αντιμετωπίσιμο. Γιατί, ταυτόχρονα, θα δημιουργηθούν νέες συνθήκες, ευνοϊκότερες για τη δραστηριότητα των επιχειρήσεων και τη λειτουργία τους στη νέα κατάσταση, που θα δημιουργήσει η αποχώρησή μας από το ευρώ.

Η Ελλάδα εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές, για να καλύψει τις ανάγκες της σε καύσιμα, αλλά και σε βασικά είδη διατροφής. Ως υπέρμαχος της δραχμής, πώς προτείνετε να αντιμετωπιστούν οι γενικευμένες ελλείψεις αλλά και η απογείωση των τιμών στα είδη αυτά, στο ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ;

Το πρόβλημα αυτό δεν είναι διόλου απλό. Ίσως είναι το σημαντικότερο, που θα αντιμετωπίσει η χώρα. Μεσοπρόθεσμα, αυτή η αλλαγή θα επαναφέρει μια ισορροπία. Θα αναπτυχθεί η εγχώρια αγορά και θα επιτευχθεί ισορροπία στις διεθνείς εμπορικές σχέσεις. Βραχυπρόθεσμα, όμως, τα πράγματα θα είναι δύσκολα και θα απαιτηθεί συντονισμένη προσπάθεια κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών μηχανισμών, ώστε να ελεγχθεί η κατάσταση. Τα πράγματα σ' αυτό το θέμα είναι δύσκολα, αλλά ξεκάθαρα: θα χρειαστεί εξορθολογισμός και έλεγχος της κατανάλωσης. Είναι το πρώτο που θα πρέπει να γίνει, προκειμένου να μην οδηγηθούμε σε συνθήκες χάους. Γιατί, σας επαναλαμβάνω, οδηγούμαστε προς την έξοδο, οδηγούμαστε προς μια κατάσταση κατάρρευσης.

Προκειμένου να αποτραπεί το χάος, θα πρέπει να υπάρξει προετοιμασία και να αντιμετωπιστεί ένα τέτοιο γεγονός με οργανωμένες δομές αλλά και με ιεράρχηση της κατανάλωσης. Θα πρέπει, δηλαδή, οι επιχειρήσεις να πάρουν εκείνα που χρειάζονται. Όπως θα πρέπει τα πιο αδύναμα στρώματα του πληθυσμού και τα παιδιά να πάρουν ό,τι έχουν ανάγκη, ώστε να ζήσουν το πρώτο διάστημα, κατά το στάδιο αναδιάρθρωσης της παραγωγής.

Εννοείτε ότι θα διανέμονται τα τρόφιμα και τα καύσιμα με το δελτίο σε μια κοινωνία βαθιά καταναλωτική, όπως η ελληνική; Στην 27η πλουσιότερη χώρα του κόσμου;

Θα χρειαστεί να ληφθούν και διοικητικά μέτρα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Να ελεγχθούν η κατανάλωση και η παροχή πρώτων υλών, καθώς και η πρόσβαση σε βασικά αγαθά και προϊόντα, τα οποία χρειάζονται οι επιχειρήσεις και τα άτομα. Στην ενέργεια καλύπτονται οι ανάγκες της χώρας. Όχι όμως στο πετρέλαιο, όπου θα χρειαστεί ιεράρχηση: Ποιος θα παίρνει βενζίνη στην αρχή και ποιος όχι. Θα χρειαστεί, επίσης, να κλειστούν διακρατικές συμφωνίες, ώστε να διασφαλισθούν αυτοί οι πόροι. Οπωσδήποτε δε θα απαιτηθεί μια ιεράρχηση στην κατανάλωση των πόρων. Θα χρειαστεί ο κόσμος να βρει κάποιον τρόπο για να μετακινείται από και προς την εργασία του, καθόσον τα αποθέματα καυσίμων θα είναι περιορισμένα. Δεν θα πρόκειται για μια εύκολη περίοδο. Κανείς δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο. Αλλά, εάν γίνει αυτή η μεταβολή, και μπούμε σ' αυτή τη διαδικασία, η ανάκαμψη είναι υπόθεση μηνών.

Το πρόβλημα όμως είναι ποιο πολιτικό δυναμικό και ποια στελέχη μπορούν να αναλάβουν ένα τέτοιο εγχείρημα. Μήπως εκείνοι που μας έφεραν σ' αυτό το σημείο; Δεν είναι σε θέση να πάρουν τις επιδοτήσεις. Πόσο μάλλον να διαχειριστούν μια κρίση τέτοιου επιπέδου...

Έχετε δίκιο σ' αυτό που λέτε. Αυτό το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Σας επαναλαμβάνω όμως: υπάρχει κίνδυνος να φτάσουμε σ' αυτό το σημείο ασύντακτα και ανοργάνωτα. Γιατί οι συνθήκες επιδεινώνονται όλο και περισσότερο. Υπάρχει περίπτωση να φτάσουμε σ' αυτή την κατάσταση, χωρίς να έχει γίνει η παραμικρή προετοιμασία. Κι αυτό είναι επικίνδυνο. Τώρα ποιος θα αναλάβει να φέρει εις πέρας το εγχείρημα της ανασυγκρότησης, είναι επίσης ένα ζήτημα, Θα απαιτηθεί κοινωνική και πολιτική κινητοποίηση. Θα χρειαστούμε νέες πολιτικές δυνάμεις. Όπως και την κινητοποίηση του ευρύτερου λαϊκού, κοινωνικού και εργατικού δυναμικού.

Τι χρονικό περιθώριο δίνετε στην κατάσταση χάους, και τι στην ανασυγκρότηση της οικονομίας, αν πάμε στη δραχμή είτε οργανωμένα με δική μας επιλογή, είτε ασύντακτα αν οι δανειστές μας δείξουν την έξοδο;

Η περίοδος χάους συναρτάται με το πόσο προετοιμασμένοι θα είμαστε. Αν έχει γίνει μια στοιχειώδης προετοιμασία, το χάος μπορεί να περιοριστεί. Ακόμη και να αποτραπεί, και να βιώσουμε μόνο μια περίοδο έντονης αναταραχής. Αν φτάσουμε εκεί, όμως, ξορκίζοντας το κακό, όπως κάνουμε σήμερα, τότε πιθανόν η περίοδος χάους να διαρκέσει περισσότερο. Διαπιστώνω εντούτοις ότι υπάρχει ένας δυναμισμός στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το παρατηρεί κανείς, στην αντίδραση που είχαν αναφορικά με τις εξαγωγές. Αν αλλάξει ο νομισματικός κανόνας, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα αντιδράσουν γρήγορα, για να ανακτήσουν την εγχώρια αγορά. Άρα, είναι λογικό να περιμένουμε την ανάκαμψη μέσα σε διάστημα μηνών. Δεν εννοώ ότι θα μπούμε σε ταχεία ανάπτυξη. Αλλά θα έχουμε πιάσει το κατώτατο σημείο και θα αρχίσει η άνοδος.

Φαντάζομαι ότι θα απαιτηθεί χρόνος για να μετατοπιστεί εργατικό δυναμικό από τις υπηρεσίες στον πρωτογενή τομέα. Να εκπαιδευθούν, να φυτέψουν, να παραγάγουν, ούτως ώστε να γεμίσει η αγορά με ελληνικά αγροτικά προϊόντα, καθώς τώρα λειτουργεί με εισαγόμενα που θα εξαφανιστούν. Θα είναι τέτοιου μεγέθους η απαραίτητη ανασυγκρότηση;

Αυτό που αναφέρετε είναι πολυετής διαδικασία. Και θα πρέπει στην Ελλάδα να γίνει αναδιάρθρωση του παραγωγικού δυναμικού. Να ξανασχεδιαστούν οι αναλογίες, ανάμεσα στις υπηρεσίες, στον πρωτογενή τομέα και στη βιομηχανία. Όπως και μέσα στις υπηρεσίες. Γιατί οι υπηρεσίες, τα χρόνια που πέρασαν, ήταν χαμηλής ποιότητας. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν, αλλά απαιτείται πολύς χρόνος. Και χρειάζεται να σχεδιαστεί βιομηχανική πολιτική με την ευρύτερη έννοια. Κάτι τέτοιο είναι υπόθεση ετών. Δεν έρχεται αυτομάτως με την αλλαγή του νομίσματος και την υποτίμηση. Η βραχυπρόθεσμη αλλαγή μπορεί να γίνει ταχύτατα με ό,τι υπάρχει. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να παράγουν τα προϊόντα, που δεν μπορούν να έρχονται από το εξωτερικό.

Ποιοι τομείς μπορούν να λειτουργήσουν ως ατμομηχανή σ' αυτή την ανάκαμψη της οικονομίας;

Λέγονται πολλά και εύκολα για την ελληνική οικονομία. Προφανώς, έχουμε ορισμένα πλεονεκτήματα στην παραγωγή ενέργειας, καθαρής ενέργειας, στη ναυτιλία. Αυτά είναι τα προφανή. Η σύνθεση, όμως, των ελληνικών εξαγωγών, αν τη συγκρίνουμε με εκείνη των τουρκικών εξαγωγών, για παράδειγμα, που είναι υψηλές τα τελευταία χρόνια, παραμένει πολύ καλύτερη, όσον αφορά σε προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Η Ελλάδα δεν είναι, δηλαδή, αυτό που έχουν κατά νουν πολλοί. Έχει αξιόλογο δυναμικό και τρόπους να παράγει προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Διότι έχει εκπαιδευμένα άτομα, όπως και σημαντικούς μηχανισμούς, που συμμετέχουν σ' αυτό το γίγνεσθαι. Αλλά, τα τελευταία χρόνια, υπάρχει η λογική να εμπιστευόμαστε τις δυνάμεις της αγοράς. Αυτό μόνο δεν είναι αρκετό. Μπορεί η χώρα να εισέλθει και σ' αυτούς τους τομείς, γιατί έχει καταρτισμένο προσωπικό.

Υπάρχουν σήμερα ορισμένοι οικονομολόγοι που λένε ότι είναι καλύτερο, για όλους αυτούς τους λόγους, να χρεοκοπήσουμε εντός του ευρώ, και να αφήσουμε τους Ευρωπαίους να δώσουν τη λύση και να οργανώσουν την ανασυγκρότησή μας, αντί να καταρρεύσουμε μόνοι μας εκτός ευρώ.

Η Ελλάδα δεν θα αποκομίσει οφέλη, αν παραμείνει στη Νομισματική Ένωση και προχωρήσει σε αθέτηση πληρωμών. Αλλά ούτε ισχύ θα αντλήσει από τη συμμετοχή της στα κοινοτικά όργανα. γιατί θα είναι ο παρίας της Ευρώπης. Είναι ήδη παρίας, αλλά αυτό θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο. Θα συνεχίσει δε να δέχεται την πίεση του ευρώ. Δεν θα έχει τα οφέλη, που θα προκύψουν από την αλλαγή του νομίσματος και των εργαλείων νομισματικής πολιτικής. Η αλλαγή των κοινωνιών γίνεται με δικές τους δυνάμεις, από τις ίδιες. Το να περιμένουμε άλλοι, από έξω, να έρθουν να μας σώσουν, είναι σφάλμα. Δεν θα το κάνουν ποτέ με όρους ευνοϊκούς για μας.

Σύμφωνα με τις τελευταίες φήμες η Γερμανία σχεδιάζει μετά τις γαλλικές εκλογές την αποβολή της Ελλάδας και της Πορτογαλίας από το ευρώ. Τον «καυτηριασμό του προβλήματος» όπως λένε στη Φρανκφούρτη, για να σωθούν οι υπόλοιποι. Πρόκειται για την περίφημη διαμάχη μεταξύ Μέρκελ και Σόιμπλε. Αυτό το σχέδιο μπορεί να πετύχει;

Είμαι βέβαιος ότι οι χώρες του πυρήνα έχουν μετανιώσει πολύ πικρά, επειδή δέχτηκαν στο ευρώ πολλές χώρες της περιφέρειας, όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία. Έχουν μετανιώσει, ίσως, και επειδή δέχτηκαν την Ιταλία και την Ισπανία, Τα προβλήματα αυτών των χωρών είναι πολύ μεγάλα, και αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι αντιμετωπίσιμα. Εδώ και πολύ καιρό δείχνουν ότι θα ήθελαν να φύγουν και η Ελλάδα και η Πορτογαλία. Αν κάτι τέτοιο μπορούσε να γίνει χωρίς παράπλευρο κόστος, θα το είχαν κάνει προ πολλού. Αλλά το παράπλευρο κόστος και σήμερα παραμένει υψηλότατο. Το ρίσκο είναι πολύ μεγάλο. Αν μια χώρα εγκαταλείψει το ευρώ και προχωρήσει σε αθέτηση πληρωμών (ή αν αυτό γίνει από δύο χώρες), τότε μπορεί να ακολουθήσει και τρίτη χώρα. Το άμεσο επακόλουθο θα είναι να τρομοκρατηθούν οι αγορές, και να πάνε προς ασφαλέστερα ομόλογα. Κάτι ανάλογο θα συμβεί και στον τραπεζικό τομέα. Θα αρχίσει η μεταφορά καταθέσεων, οπότε το πιστωτικό σύστημα θα εισέλθει εκ νέου σε περίοδο μεγάλης αστάθειας. Κατά συνέπεια, θεωρώ άκρως παρακινδυνευμένο, υπό τις σημερινές συνθήκες, τον τρόπο παρέμβασης που σχεδιάζουν στη Φρανκφούρτη. Με τα εργαλεία που έχει στη διάθεσή της η ΕΚΤ, θα αντεπεξέλθει σε ορισμένες απ' αυτές τις πιέσεις. Εντούτοις, το όλο σχέδιο εκτιμώ ότι είναι πολύ παρακινδυνευμένο.

Το τελευταίο Μνημόνιο περιέχει 94 δράσεις απορρύθμισης του συστήματος μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάσημα; Υπάρχει περίπτωση να κατεδαφίσεις τη λογική και την ουσία μιας οικονομίας 200 ετών, όσο στρεβλή κι αν είναι, και να την ξαναχτίσεις σ' ένα δίμηνο;

Είναι απίστευτο αυτό που περιέχει το Μνημόνιο. Είναι τεράστιος ο αριθμός των δράσεων και μέτρων, τα οποία ποικίλλουν. Περιλαμβάνονται, από ουσιαστικά και πολύ δομικά μέτρα, που έχουν να κάνουν με τον φορολογικό και τον φοροσυλλεκτικό μηχανισμό, μέχρι μέτρα που καθορίζουν το πώς θα λειτουργεί η αγορά ακινήτων. Αυτό δείχνει δύο πράγματα: έχουν, πλέον, χάσει τον χρονισμό, όσον αφορά σ' αυτές τις κινήσεις. Προσπαθούν να τα κάνουν όλα ταχύτατα, επιτυγχάνοντας παράλληλα σταθεροποίηση. Αλλά ούτε το ένα εγχείρημα θα πετύχει, ούτε το άλλο. Για να φέρουν αποτέλεσμα αυτές οι αλλαγές, που χρειάζεται η οικονομία, θα πρέπει να υπάρξει κάποια ανάπτυξη. Δεν μπορούν να γίνουν, ενώ η οικονομία θα συρρικνώνεται. Και δεν μπορούν να γίνουν όλες μαζί. Ποιος θα ήταν αντίθετος σε μια αλλαγή του φοροσυλλεκτικού μηχανισμού; Αν είναι δυνατόν! Αλλά είναι αστείο να πιστέψουμε ότι μπορεί να γίνει σε χρόνο μηδέν, ταυτόχρονα με πλήθος άλλες ανατροπές, καθώς η οικονομία έχει παγιδευτεί στο τέλμα της ύφεσης. Η εκτίμησή μου είναι ότι -το πιθανότερο- εκείνο που θα προκύψει, θα είναι κάτι χειρότερο. Όχι, διότι έχουν κακές προθέσεις αυτοί που έφτιαξαν τα μέτρα. Δεν ξέρω τις προθέσεις τους, και δεν με ενδιαφέρουν. Αλλά, διότι, όταν το κράτος υποσκάπτεται, όπως σήμερα, όταν εισέλθει σε μια διαδικασία 150.000 απολύσεων μέχρι το τέλος του 2015, και αποδυνάμωσης, αυτό που πιθανώς να προκύψει, θα είναι επιμέρους μηχανισμοί, ο καθένας από τους οποίους, θα έχει αυτονομία. Δηλαδή, θα υπάρχουν στεγανά και καθένας από αυτούς τους μηχανισμούς θα συνεργάζεται με άλλους παράγοντες. Και θα αναδυθούν αναπόφευκτα ύποπτες δραστηριότητες, όσο το κράτος αποδυναμώνεται.

Αυτό, λοιπόν, που βλέπω δεν είναι η αναγέννηση του ελληνικού κράτους. Αλλά η διάλυσή του. Οδεύουμε προς φαινόμενα που θα φέρουν σοβαρότατα προβλήματα. Που μπορεί να περιλαμβάνουν μαφίες, και μηχανισμούς στηριγμένους στη διαφθορά. Δεν είναι διόλου απίθανο να εμφανιστούν τέτοια φαινόμενα.


Πηγή: dailynews24.gr

ΦΩΤΟ – Spiegel: Οδοιπορικό στους νεόπτωχους της Ελλάδας

Ένα οδοιπορικό στα κέντρα αστέγων και στα καθημερινά συσσίτια στην Αθήνα φιλοξενεί με φωτο-ρεπορτάζ του το γερμανικό περιοδικό Spiegel στην ηλεκτρονική του έκδοση.

Όπως αναφέρει, εθελοντές αγωνίζονται να προσφέρουν λίγο φαγητό στους νεόπτωχους Έλληνες. Η μεσαία τάξη αρχίζει πλέον να αφανίζεται μετά από δύο χρόνια οικονομικής κρίσης, αναφέρει.
Παράλληλα, το Spiegel επισημαίνει και τη δραματική αύξηση των ποσοστών αυτοκτονιών.

Τα ποσοστά φτώχειας στην ελληνική πρωτεύουσα έχουν αυξηθεί δραματικά. Υπάρχουν τουλάχιστον 25.000 εγεγραμμένοι άστεγοι στην Αθήνα.

Ο Μάνος ζει εδώ και καιρό στους δρόμους της Αθήνας, από την ώρα που έχασε τη δουλειά και το διαμέρισμά του. Τώρα τρέφεται καθημερινά απο το συσσίτιο μιας εκκλησίας στην περιοχή της Κυψέλης, αναφέρει το Spiegel.

Πηγή: http://www.spiegel.de/international/europe/0,1518,814571,00.html